şükela:  tümü | bugün
  • hiç konuşmadan birlikte saatlerce vakit geçirecek kadar ve hatta bundan tarifi zor bir haz duyacak kadar yakın olmak, benim için herhangi bir insan ilişkisinde ulaşılabilecek en son noktadır.

    tanıdığım onca insan içinde karşılıklı olarak bu kadar içten bir sevgi bağı kurduğum birkaç kişi var yalnızca. örneğin kendi kardeşlerimden bile sadece biriyle bu ölçüde derin bir ilişki kurabildim.

    bu durumun ne kadar özel bir lütuf olduğunu dün akşam daha bir iyi anladım. favori kardeşimle haliç'teki teknelerden birine binip kalabalık şehirden biraz uzakta, karanlık denizin içinde sessizce yol aldık bir süre. ilk o fark etti, anın tadını çıkarmak ve iletişim kurmak için konuşmak zorunda değildik. hatta bu sükunetin içinde sanki daha da iyi anlıyorduk birbirimizi. huzur tam da böyle bir şey demekti. sevdiğin ve seni sevdiğinden emin olduğun can dostunla yan yana oturup kelimeler olmadan anlaşmak...
  • şu dünyada kıskandığım tek ilişki düzeyidir. hiç kimseye bu kadar yakın olmadım, hiç kimseye bu kadar yakın olamam .
  • o esnada ilk göz göze gelindiğinde karşılıklı gülümsemek ise bazen çok şeyi unutturacak kadar mutlu eder insanı.
    bir şeyleri "nedensiz, niçinsiz, acabasız, sonrasız" yaşamak kadar huzur veren bir duygu yok, olamaz.
  • insan ilişkilerinin erişebileceği en güzel nokta. böyle iki insan var hayatımda, en çok onların yanında huzur buluyorum. bunu farkettikten sonra giden kimse için üzülmemeye başladım. birlikte susup oturamadığın insandan ne iyi bir sevgili olur ne en iyi dost.

    onu bulduysanız iyi bakın, insanın hayatında her zaman çıkmıyor karşısına böyle biri.
  • mia wallace:that's when you know you've found somebody special. when you can just shut the fuck up for a minute and comfortably enjoy the silence.

    uncomfortable silences
  • kesinlikle beraber car car konuşmaktan daha değerli olan şey. çok yakın olmadığımız insanlarla da fazlaca konuşup vakit öldürebiliriz, fakat of acaba yanımda sıkılıyor mudur ya da konuşacak konu bulmalı tedirginliği yaşamadan sessizce oturabilme özgürlüğü gerçekten özel bir durumdur. sanırım bu durum insanın kendini yanında en rahat ettiği insanlarla gerçekleşir. o insanlar zaten birbirini yeterince tanımıştır. o anlık suskunluğunu sıkıcılığına, konuşma kapasitesinin azlığına vs yormaz yargılamaz. çok konuşkan bi insan olarak en değerli bulduğum durum bu evet.
  • çimlerde uzanmış ve tepenizdeki yıldızları seyreyliyorsanız o andan daha huzurlu bir an yoktur.
  • zamandan bağımsız gelişen bir yakınlıktır. bazı insanlarla yeni tanıştığında bile kurabilirsin bunu, bazılarıyla senelerce zaman geçirirsin olmaz.
  • -napiyonuz lan burda
    -sessizce yan yana oturuyoruz
    -bu ne samimiyet lan, defolun lan burdan!

    hic oldu mu? hayir sen soyle hic oldu mu? hee olmadi mi. o zaman boyle bisi olamaz.