• cok sert elestirilmemesi gereken, lakin kendine göre hakli sebepleri olabilen insan tipidir. ki$i kimi zaman kendi icinde süregelen bunalim, takinti, calkanti benzeri seyler sonucu böyle bir karara varabilir. bu pozisyon korkaklik kokar, temeli arastirilmali ve caktirmadan kisiye yardim edilmelidir. bunun yolunu bulana bir yigin hediyemiz olacaktir. ha bu arada sevdiginiz insanin ruhsal sagliginin yerinde oldugunu varsayarak bunları söyledim. gidip hakkaten hayatınızın icine edecek birini bulduysanız iste o zaman bu yaptığınız çok daha farklı bir boyut kazanır. o zaman olay canınızı kurtarmakla alakalı bir şeye dönüşüverir. gurur bitmiş olsa bile son olarak kendinize olan saygınızı muhafaza etme çabasına girersiniz. ayrica #8751119.
  • kaçışının nedenini açıklamadığı sürece karşısındaki insanın üzüntüsünü her geçen gün katlayarak artıracak olan insandır. arada bir ortaya çıkıp seni seviyorum ama bu ilişkiyi yürütecek gücüm yok der ve siz daha cevap veremeden yok olur. sevdiğini söyler! apaçık! daha kötüsü yoktur. keşke sevmese dersiniz bazen. keşke sevmese de, en azından sevmediği için gidiyor diye düşünüp buna alışsam.. o sizi ve siz onu severken, o yanınızda olmasa bile, bir başkasını sevme şansınız yoktur. ve bir başkasının da sizi.. çare ararsınız bazen, bir çıkış yolu.. sizi aslında sevmediğine ve sadece elinin altında durmanız için bu yalanı uydurduğuna inandırmaya çalışırsınız kendinizi. bir bakarsınız kendi uydurduğunuz hikayeyi sorgulamaya başlamışsınız.. ya gerçekse!..
  • kendisi ile karsilasilmasi durumunda yapilacak en akillica davranis donup arkanizi gitmektir. yok eger zaten beraber olunan birinin bu gruba mensup olduguna kani olunmus ise; o zaman yapilacak en akillica sey yine donup gitmektir.

    sevdigi halde birlikte olmak istemeyen insanlara "peki" demek ve gitmek hem beraberligi isteyen hem de istemeyen taraflar icin daha az yikici olacaktir. ne de olsa zorla guzellik olmaz, o yuzden bu modele mensup insanlara israr etmek de, yardimci olmaya calismak da esdeger gereksizliktedir.
  • belki de yeterince sevildiginden emin olamayan, sevdiginin yaninda usuyen insandir.
  • idealleştirilmiş, platonik aşkların temelinde yatan karakter modeli!

    sevdiği halde birlikte olmasına bir sürü engel vardır kafasında, ve evet genelde korku kisvesine bürünür bu nedenler.

    en başta, kaybetmekten korkar. ya aşk sıradanlaştığında büyü bozulursa?
    ya aşk sıradanlaştığında, şu an acıdan aldığı hazzı kaybederse?
    ya sandığı gibi sevilmiyorsa? ya sevgili, onun sevgisinden etkilendiği için seviyorum sanıyorsa?
    ya, ya, ya,
    sonunda sevdiğini belli etmemeye çalışır. daha da olmadı sevmiyorum seni, der. daha da olmadı korkaklıkla yaftalanmayı göze alarak"seviyorum ama korkuyorum." der.

    sürekli soran insanlar için engel ve bahane bulmak kolaydır. ama bu insanın muhatabı sevgili, aklını ve tabii ki kalbini kullanırsa korkularıyla yaşamayı öğrenmiş biriyle devam eder yoluna. çok da güzel olur!

    bir de insanlar nasıl bu kadar paranoyaklaşır, üzerinde düşünmek lazım. (bkz: şimdi yeri değil)
  • ileride bundan çekindiği için geçmişini pişmanlıkla yad edecek olan, ergenlik çağının çiçeği burnundaları. ince bi hüzün verir dışarıdan bakınca çekinceleri. ve lakin bu model bi yetişkinse sizi yiyo demektir, hemen mekanı terk edin. şöyle diyebiliriz çok yalnızım ama yalnızlığım seninle sevişecek kadar derin değil seviyorum ama bünye gerisini kabul etmiyor.
  • duyguları değil mantığı ile hareket eden insan modelidir.
  • ilişki için tek beklentisi sevgi olmayan insanlardır. daha komplike denklemleri vardır bunların.

    ilişki = sevgi x güven x birlikte güzel vakit geçirebilmek

    gibidir denklemleri. sadece sevginin olması yetmez. çarpma üstüne kurulduğu için en temel birkaç beklentiden biri sıfırsa sonuç da sıfır olur.