şükela:  tümü | bugün
  • oldukca insani ama bir o kadar da bencilce bir histir zira sen ölünce neler yaşayacağını bilmiyorsun ama geride bıraktığın sevdiklerinin neler hissedeceğini tahmin edebiliyorsun.

    her üzüldüklerinde yanında olduğun insanlar bu sefer senin için* çok üzülecekler ve sen bencilce onları bırakmış olduğun için yanlarında olamayacaksın, üzüntülerini paylaşamayacaksın. ve muhtemelen yukarılardan bir yerden onların acılarını çaresizce izleyeceksin.
  • sevginin nasil bencilce bir sey oldugunu gosterir bize. insan bencilce sever netekim.
  • bir çaresizin hissiyatı. yaşadığı süre boyunca hiçbir zaman gerçek anlamda önemsenmediğini düşünenler kendi ölümleriyle insanları cezalandırabileceklerini düşünür. kendini önemli hissedebilmek adına kişi durmadan bunu kurgular. bu kişilerin ister çok seveni olsun isterse hiç olmasın. fark etmeyecektir. kişi zihninde yeterli tatmini yaşamadığı sürece ne kadar sevilirse sevilsin hiç sevilmediğini düşünebilir. diyelim ki bu kişi yeterince kurgulama kabiliyetine sahip, belirli bir zamandan sonra kendi ölümünün yasını tutmaya başlar. bencillikten çok zavallılık gibi görünmüyor mu? bu kurgulardan kimseye bahsetmediği sürece kendi cenaze töreninin tek katılımcısı ''ölü''nün kendisi olur.

    biliyorum, kendi bedenini taşıyan nice ölüler var.. olacaktır da.

    siz, bu ölmeyi isteyen kişinin sevenleri!
    bencillik ile zavallılık, çaresizlik arasındaki farkı öğrenmeden acı çekmeye mahkumsunuz. kısa bir süre. insan zihninin unutmaya programlandığını ne çabuk unutuyorsunuz? hah, ne ironi ama.. bırakın da sizden önce ölmek isteyen sevdiğiniz zihnin sonsuz zaman diliminde onun için yas tuttuğunuzu düşünsün.

    ölmek, yas tutmak derken ilintili bir duruma değineyim bir de: unutmak. ne kadar insancıl bir davranış gibi dursa da korkulması gereken çok vahşi bir davranıştır. yeterince unutmayan mutsuzdur her zaman. unutansa mutlu, ne erdemli bir davranış ama! ölmeyi isteyen kişinin davranışını sorgulayan seven insan bir sor bakalım kendine acı çekmeyim diye sevdiğinin ölmesini istemiyor olmayasın?
  • (bkz: ya'aburnee)
  • sevdiklerini kaybetme korkusu nedeniyle olandır. hayatın ne kadar zor olduğunun göstergesidir ama buna rağmen yaşıyoruz nedense.