şükela:  tümü | bugün
  • "ki bağlacını ayrı yazacaksın hayvan evladım!"

    bana dememişti, ben hiç o hatayı yapmadım. arkamdaki çocuğa demişti.
  • sıraların arasında gezerken ince uzun parmağıyla orta sıralarda oturan bana "sen söyle" demesi
  • hiç unutmam lise 2 edebiyat hocası;

    'bahçede kızlara edebiyat parçalıyorsun, burada sıçıyorsun. çık sınıftan s.ktir git.'

    türkçe yerine edebiyat öğretmeni de kabul olur sanırım.
  • hiç unutmam, orta,okul 2 türkçe öğretmenim; tüm herkesin notlarını söyledi. iyi arkadaşlarımın hepsi 5 almış. sıra bana geldi; 4 buçuktan 5 dedi. nedense tüm sınıf gülmeye başladı. ilk defa buçuklu bir not duyuyoruz, bende şaşırdım tabi; "hocam neden 4 buçuk?" dedim "buna şükret gerçek notun 4 dedi", "o zaman 4 verseydiniz hocam keşke, arkadaşlara haksızlık yapılmasını istemem." dedim.

    "onların da notu zaten 4 de onlar senin kadar geveze değil." dedi. sağolun hocam dedim. oturdum götümün üzerine.

    hiç unutmam ama çenemi asla tutmayı başaramadım. ne dayaklar yedim, ne köylerden kovuldum. asla susmayı beceremedim. bu günden sonrada becereceğimi zannetmiyorum.

    hayranım az konuşan insanlara, susmayı beceren insanlara, yerli yersiz gülmeyen insanlara.

    nasıl yapıyorsunuz lan?

    nasıl oluyor da herkes gibisiniz? ben niye değilim? ben neden böyleyim?

    lanet olsun duygulandım, gene gülmeye başlabilirim. bir insan üzülünce neden güler lan? yada sinirlenince neden pişmiş kelle gibi sırırtır? ne bileyim, herkes olayı kabullenmişken neden itiraz eder bir insan? patron herkesi ezerken ve seninle bir sorunu yokken neden iş arkadaşlarını savunur lan? neden olum neden?

    neden bu kadar aşırı ucu bünyemde topladım ben? bir insan aynı anda hem mutlu, hem öfkeli, hem üzüntülü nasıl olur?

    bana sadece gülme derdi arkadaşlarım çocukken. o koca ağznı açma, dişlerini gösterme yeter. yapamadım ya ben bunu. bir insan güldüğü için neden pişmanlık yaşar lan? hemde daha çocukken.

    çok acaip isyankarım sözlük, çok öfkeliyim ve öfkem kendime...

    size neyse?

    edit: imla.