şükela:  tümü | bugün
  • bir van kedisi... bir gün sokağa atılmış, ev kedisi iken kendini bir anda sokak kedisi olarak bulmuş, renkli gözlü ve beyaz tüylü pekçok van kedisi gibi o da sağır.

    önce apartmanımızın merdiven boşluğunda yaşamaya başladı. mama alıp besledik, suyunu eksik etmedik. yavaş yavaş evimize sızma girişimleri başladı.zemheri bir kış gecesi aldık içeri. "evimde asla hayvan beslemem !" diyen eşime rağmen evimizde yaşamaya başladı. o da onu sevdi çünkü.

    artık bizim kedimizdi. hemen bir veteriner hekime götürdük ve aşılarını yaptırdık. sıradan mama yerine adam gibi mama aldık ve yedirmeye başladık. mama kabı, kum kabı, taşıma çantası , ödül maması vs her şeyini aldık.

    aşağı yukarı 1 sene oldu. evde istediği her yerde yatabiliyor. bizimle beraber yatağımızın bir ucunda bile. belki de dünyanın en özgür kedisi oldu. kendisini çok seviyoruz. istediğimiz, arasıra kucağımıza alıp biraz okşayıp sevmek. ne mümkün ! sevilip okşanmaktan nefret ediyor. bazen kafası ve yanağını okşamamıza izin veriyor ama genellikle sevilmeye başlayınca kaçıyor.

    işte böyle... sevilmekten hoşlanmayan bir kedimiz var ama onun bizi sevdiğine eminiz.