şükela:  tümü | bugün
  • hatice'nin, ömür hanımın, köroğlu'nun bıraktığı hayata tutunarak yaşayan şükrü erbaş şiiri.

    dört yıl. dört gökyüzü yılı.
    dört toprak yılı. dört yara yılı.
    zaman ne ki.. sen aşksın.
    ben yaşıyorum. dünya yüzün.
    bütün sesler sesinin sabahı.
    ayrılık yeni evimiz
    acıdan ve sevgiden
    var olmuş güzelliğiz biz
    ölüm ne ki
    otların, böceklerin, puhu kuşlarının
    yaşama şarkısıyız.

    ciwan'la geldik
    çiçeklerini suladık, taşlarını yıkadık
    ben konuştum. ciwan anladı
    annesi bulanık bir suskunluk.
    fotoğraflarından seviyor bu çocuk seni
    anneannem iyileşince gelir mi, dedi
    gelmez mi dedim
    bizi çok özlemiştir.

    sevmek ne büyük bir tanrı hatice
    ağzımda dünyanın bütün sevgi sözleri
    üstümde hece taşlarından bir gökyüzü
    ölüm, benim bundan sonra
    hayat, senin yeryüzü hatıran.