şükela:  tümü | bugün
  • şiir öncelikle bi rahatlama biçimidir. kimi zaman agu mugu gibi bir ses çıkarmak olabilse de kimi zaman gürlemek, kimi zaman guruldamak olsa da kimi zaman damlamak, kimi zaman otizbir çekmek olabildiği kimi zaman alayına isyan ve alayına karakucak bir durumdur. kaçış, kurallardan ve kesinliklerden, sahte rollerin personası altında kaybolmuş insanlardan, dizüstü ve hayattan karton keser gibi kesilip çıkarılabilensevdalardan, çıkarcı birlikteliklerden. şiir insanın kendini anlamasını sağlayan bir öğretici gibi. yazdıkça öğrenilir, öğrendiğin şey hakkında hiçbir şey bilmediğin ama hissettiğin. şiir, beyni yazı diline çevirmek olduğundan biraz organik domates salçasıdır. bir genel itiraflar paketidir, insanın, istediğinde, karşılık beklemeden bir şeyler verebileceğinin ispatıdır da aslında, hayat aparatıyla cebelleşebilen bir arıcı zırhı, zaman ağrısına vicks, ve anlara dair alternatif bir koleksiyon biçimidir. birikmiş kelimeler barındırır, bağlaçtır ve şüphesiz intihardır... en acımasız yıpratıcı olan zamana ve onun yakından akrabaları olan acı, hüzün, kaygı, yalnızlık, umutsuzluk, suskunluk, susuzluk, yurtsuzluk, kaos ve sıradanlık gibi bi çok etkiye karşı, güçlü bir zırh ya da rahatlama seansı. tümbunların tersine, mutluluk başlığı altında pek kolay toplanabilecek olan diğer kavramları yaşandığında da; iç güdüsel bir istek olan "paylaşma"yı en kolay gerçekleştirmeyi sağlayan, samimi, anlayamayı deneyen ve değer verdiğin, hadi buna yeltenmese en azından yansıtan bir dosttur. bir kitle imha silahıdır şiir yahut bir ilk yardım çadırı. seni boğan kendini yabancılaştıran korkmaz çakar efektidir. şiirin cinsiyeti wardır, duyguları, estetiği ve herhangi bir şey gibi olabilir. yeri gelir etli bamya gibi bile kokabilir... şiir yaşlanır, yas tutar, başka şiirlerle arkadaşlık yapabilir ya da hep tek başına kalabilir. şiir bir patlamış ve sızıntı yapan bir rafineridir ve kirletir ve temizleyebilir... en saf ve en kırılganı kötü şiirdir, en yardıma muhtacı soyut şiiir, deneysel şiir de bir beat yakalamanız işten bile değildir. görüldüğünde hemen kaçılmalı ve ara sıra sokakta dolaşırken terennüm edilmelidir. şiirin tanımı ne buraya sığar, ne bu hayata, bi gün gelir sorarsın, daha başka anlatırım, şiirin tanımı saat başı değişebilir.
  • sen ilkbaharda acan bi çiçektin,
    bense sonbaharda kuruyan bir yaprak,
    seni yazın cehennem sıcağı kuruttu,
    beni ise kışın kara soğuğu,
    ikimizde öldük toprak olduk,
    ama yine de kavuşamadık!..
    ghostrider
  • insanin icinden kagit ustune dogru fiskiran ruh sheysi... dijital olanlara da rastlanir...
  • (bkz: siir sevmeyen insanlar)in sevmedigi sey.
  • ben bir osuruk ağacıyım yellendikçe şiirler açan (bkz: can yucel)
  • bilerek mi yanına
    almadın giderken
    başının yastıkta
    bıraktığı
    çukuru
    güveniyordum
    oysa ben sevgimize
    vapur iskelesi
    ya da tren istasyonundaki
    saatin doğruluğu kadar
    beni senin gibi
    bir de annem terketmişti
    ki göbeğimde durur
    onun yokluğundan
    bana kalan
    çukur...
  • altında kara selvilerin
    tünemiş bir dizi baykuş var,
    kızıl gözlü garip tanrılar,
    ufku süzerler derin derin

    baudelaire
  • belkide dogru zaman iyi bir insanın kalbiyle zamanı durdurduğu zamandır.

    töre
  • hayatın kendisi kadar değildir siir, ve önce adını yazarsın sonra da bozarsın. aşık da olabilirsin nefret de ettirebilir kendisinden. ama sanmayın ki sadece kelimelerle yazılır siir...