şükela:  tümü | bugün soru sor
  • simiiiiiit diye bağırarak ebeyi yakalamaya çalışılan; yakanladığı takdirde ise herkesin tekme-tokat, ağız-burun dalmasıyla sonuçlanan çocuk(!) oyunu.

    ukteciye selam ederim.*
  • çocuklar arası şiddetin zirvesi olan ve insan insana bunu yapmaz dedirten oyun. bir ağacın etrafına 1 metre çapında yuvarlak çizilir, burası ebe olan kişinin sığınağıdır. simiiiiiiittttttt diye bağırarak burdan çıkar ve diğer oyuncuları kovalayıp dokunmaya çalışır. kimseyi yakalayamaz ve sesi kesilirse sığınağına geri kaçmaya başlar, bu arada da diğer oyuncular ebeye tekme tokat dalar. eğer ebe, bir oyuncuya siimiiiittt diye bağırırken dokunabilirse yeni ebe o oyuncu olur. acilen sığınağa kaçmalıdır, tabi kaçana kadar da tekmelere maruz kalır.

    tek faydası diyaframı kuvvetlendirmesidir. onca tekmeden sonra, o da ne işe yarayacaksa artık.
  • nefesi kuvvetli ve hızlı koşanın başarılı olacağı bir tür oyun.
  • bir iki üc diye baslayip, nefesinizin yettigi surece simiiiiiiiiiiitttttttttt diye bagirip birine dokunamadiginiz takdirde kalenize dönesiye kadar dayak yiyilen oyun.

    umarim tedavülden kalkmis bir oyundur.
  • kaba ve sert biri olmamama rağmen bu adam dövme odaklı oyunu çok severdim çocukken. hatta en sevdiğim diyebilirim.
    yamulmuyorsam orta ikide 2007 gibi bu oyunu oynardık okul bahçesinde. bizim bahçe ki muhtemelen istanbul'un en büyük okul bahçesidir. bir halı sahamızın yanında, 5 halı saha büyüklüğünde alanımız vardı.* ders bitse de "simiiiiiiiiit" diye bağırıp, birkaç arkadaşımızı dövsek diye beklerdik.
    ben ve bir arkadaşım tazı gibi koştuğumuzdan çoğunlukla ebe olurduk. grup içinden bir şanssızı belirleyip, o arkadaşı nefesimiz yettiğince kovalardık. o yüzden de çok takdir edilirdik grup içinde.
    o günlerde okula aşırı zayıf, ufak tefek, oldukça tuhaf deli gibi bir arkadaş gelmişti. şuan bunun yanlış olduğunu gayet iyi bilsem de sürekli eğlenirdik bu çocuğun haliyle. bir gün bunu yalvar yakar okul çıkışı simit oynamaya ikna ettik. planımız da ben "simit" diye çıkarak direk bu çocuğu kovalayacağım, ve muhtemelen çok çabuk yakalayıp, eşek sudan gelinceye kadar hep beraber 7-8 kişi döveceğiz. neyse ben "simiiiiiiiit" diyerek gayet heyecanla hedefe doğru çıkış yaptım. tabii çocuk cansiparane depara kalktı. ben kovalıyorum. o kaçıyor. tam nefesim bitmek üzereyken bu korkudan oyun alanının dışına çıktı. normal şartlarda oyun kuralını bozduğu için dayak yemesi gerekir. ama bu hiç durmadan kaçmaya devam etti. biz de ben önde 7 kişi arkada binaya kadar kovaladık. nereden baksanız 200 metre kovalamışızdır. sonunda okul binasına bizden önce girdi ve direk öğretmenler odasına attı kendini. biz de hemen dağıldık tabii. amacımıza ulaşamazsak da gülmekten yerlere yatmışızdır.
    bu çocuğu biz nasıl yakalayamadık hala anlamış değilim. o zamanlar iman gücü filan diye düşünmüştük. amma güzel oyundu.