şükela:  tümü | bugün
  • burnum beni yanıltmıyorsa o arabanın ilaç niyetine sıktığı mazot gibi bir şeydi. arkasından koşup dumanın içinde kaybolmak ise ap ayrı bir zevkti. şimdiler de yine var ama artık o gri duman yok.

    edit: dumanın renginde ihtilaf var sanırım.
  • akşama kadar mahallede top oynayıp ilaç arabasının gelmesini beklerdik. 'ilaççı' diye tabir ettiğimiz bu araç gelince kendimizi yola atar, arabanın arkasından koşmaya başlardık. sonrası dumana boğulmak, yoruluncaya kadar çılgınlar gibi koşmak, arabanın üst sokağa dönmesi, bizim eve dönmemiz, sonra koşa koşa kendini banyoya atmak. sen ne güzel şeydin 90larda çocuk olmak.