şükela:  tümü | bugün
  • sırp denince insanın zihninde oluşan şeylerdir. benim aklıma gelen (bkz: sırtlan)
  • (bkz: bir sırp filmi) izlediğim en boktan, en sinir bozucu film.
  • (bkz: srebrenitsa)
  • bim'de satılan kıyma ve kuşbaşı et.
  • bosna.

    aslagelmeyecektelefonubekleyenadam mahlaslı yazarın mesajla bildirdiği ve süreci özetleyen içerik başlığını da ilave edelim:

    (bkz: çocukları küçük kurşunla öldürürler değil mi anne)
  • sex,droga,bodiroga
  • (bkz: mateja kezman)
  • bir slav halkı.

    müslümanlaşmışlarına boşnak, katolik olanlarına hırvat denir.

    edit: köken olarak slav olan ve kendinin dahi belgrad'da kimin ne olduğunu ayıramayacağını kabul eden ama ısrarla boşnakların ayrı tarihi olduğunu iddia eden bir arkadaşa verdiğim cevap:

    katolik olan sırplar batı roma imparatorluğu/vatikan'a bağlı, ortadoks olan sırplar ise doğu roma imparatorluğu/fener'e bağlı kalmışlardır doğu ile batı roma ayrıldıktan sonra. osmanlı ele geçirince de katolik ve ortadoks sırplardan bir kısmını müslüman yapmış ve bunlar yoğunlukla bosna'da ikamet ettiği için adlarına boşnak denmiştir. daha kendi tarihini bilmiyorsun. makedonya'da mesela osmanlı anadoludan getirip halk yerleştirmiştir. ama bosna'da bu durum söz konusu değildir. mevcut halk müslümanlaşmıştır.

    büdüt: boşnakların müslümanlıktan önce bogomil mezhebine bağlı olduğu bilgisi geldi farklı kişiler tarafından. sonuç değişmiyor. ortodoksluktan bogomilliğe ondan da müslümanlığa* geçmişler. bir diğer bilgiye göre katoliklikten bogomilliğe ondan sonra vatikan'ın kıyımlarından kurtulmak için müslümanlığa geçmişler ve bektaşilik ile bogomillik benzediği için bektaşi anlayışı benimsemişler.

    zedit: o kadar çok küfür ve "onlar sırp değil bi kere" mesajı geldi ki, basit bir tarihsel gerçeği inkara götürüyor bu iflah olmaz milliyetçilik hastalığı insanları. tamam sizin eşşeğiniz kancık olsun, sırplar ortodoks boşnak, hırvatlar da katolik boşnaktır. oldu mu şimdi?
  • (bkz: cevapcici)
  • dedemin ve nenemin anlattıklarıdır.

    30'lu yıllarda makedonya'da yaşıyorlar o sırada. küçükler. çocuklar. orada bir türk köyü olan dedemin ve nenemin deyimi ile '' başebosu '' olan bahçebosu köyünde yaşamaktalar. hayvancılık ve çiftçilik ile uğraşıyorlar. dedemlerin bir un öğütme değirmenleri var. gayet mutlu bir hayat sürüyorlar.

    sonra sırplar köyü basıyor. büyük dedem kendi ailesini alıyor nenemin babası da kendi ailesini alıp dağlara kaçıyorlar. çocukları, yaşlıları ve kadınları dağda bir mağaraya saklayıp önüne de kamuflaj yapıyorlar.

    köyün gençleri ve savaşabilecek durumda olanları geri gidiyor. 2 hafta kadar mağarada yaşamışlar. korku içinde titreyerek.

    '' sırplar gelip hepimizi öldürecek, bizi bulacaklar '' diyerek geceleri uyuyamıyorduk diyordu rahmetli nenem.

    neyse ki daha sonra sırplar bastırılıp köylerine geri dönebiliyorlar. ancak yaşadıkları korku asla geçmiyor.

    nenem bunları anlatırken hüngür hüngür ağlıyordu. dedemin de gözleri doluyor ama kendini tutuyordu.

    işte sırp diyince benim aklıma bunlar geliyor ve sırplardan nefret ediyorum...