şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ileri seviye yoga asanalarindan ve basustu duruslardan biridir.
    sanskritce sirsa (bas) ve asana (poz) kelimelerinden meydana gelir, asanalarin krali olarak kabul edilir. guclu kollar, guclu gövde merkezi, guclu karın kasları ve dogru bir denge ile rahatlikla uygulanabilir.
    salamba sirsasana olarak bilineni destekli, niralamba sirsasana olarak bilineni desteksiz basustu durusu ifade eder.

    alintilayacagim fayfalari; "bacaklardaki kanın kalbe daha rahat akmasını sağlayarak, kalbin görevini kolaylaştırır, kalbi dinlendirir, akciğerleri güçlendirir, beyne giden kan akışını arttırır, odaklanmayı kolaylaştırır, zihni sakinleştirir, hipofiz ve epifiz bezini uyararak vücudun hormonal dengesini düzenler. bağışıklık sistemini güçlendirir, menopoz sürecini daha rahat geçirmeye yardımcı olur, üreme organlarını uyarır, kolları, bacakları, omurgayı güçlendirir, yorgunluğu azaltır, fiziksel gücü arttırır, bütün bedeni canlandırır, dengeyi geliştirir"

    edit; ukteydi, doldurdum.
  • şimdilik duvardan destek alarak yapabildiğim, zamanla yerden bacaklarımı kademe kademe dikleştirerek yapabilmeyi çok istediğim headstand diye de adlandırılan, bir yoga pozudur.

    bu hareketi yapabilmek için öncelikle kol ve karın kaslarının güçlendirilmesi gerekse de diğer grup kasların da iyi durumda olmaları iyi bir denge sağlayıp, duruşu kolaylaştıracaktır.

    zevkli bir duruştur. çevreyi tersten görmek ve o şekilde kalabilmek psikolojik açıdan rahatlatır, mutlu eder, ayrıca bu duruşun vücuda faydaları da oldukça çoktur.

    yapınız, yaptırınız efendim...

    edit: artık desteksiz de yapabiliyorum. o kadar mutluyum ki anlatamam sözlük... :')
  • bagimlilik yapan yoga asanalarindan. sirsasana sonrasi mukta hasta sirsasana deneyimleyesi geliyor insanin hemen. tavsiye edebilecegim tek sey pratigi yalniz deniyorsaniz kendinizi videoya cekin, neleri yanlis yaptiginizi rahatlikla gorun, duzeltin. asla da korkmayin, kendinize hep inanin. pratik ve sonra basari mutlaka geliyor.
    namaste.
  • uzun zamandir beni bunun kadar mutlu etmemisti hic bir sey. head stand, yani bu arkadas, hakikaten de fiziksel zorluktan cok psikolojik zorluk. benim gibi gecmis hayatinda boynu kirilarak oldugunu dusundurtecek kadar panik olan, nefesi kesilen, kendine yardim bile ettirtmeyen bunye yardimla da olsa basardi bunu sozluk.

    yapildigindaki hissi tarif etmek imkansiz, once her sey boynuma cokecek, kendi kendimi oldurecekmisim gibi geldi, sonra baktim ki basin tepesi ve omuzlara guvenmek lazim, gercekten pratik. gercekten o son anda korkuyu yenmek biraz.

    ama tabii egitmen de cok onemli, o cesaretlendirip yardim etmese yine kalirdim ortalard bir yerde.

    bu mutlulugu anca yoga yapan anlar galiba.*
  • bu pozisyonda durmak konsantre olma işi. ancak düşeceğine değil, zihni meşgul etmek gibi.

    bugun boşluğuma gelen bir anda yere çakıldım. zihninizi hakim olmanız gerek tam manasıyla.
  • bu asanayı ve bir iki daha pozu, desteksiz (duvardan uzak) düzgün ve dengeli yapanları, bazı yoga merkezleri ileri seviyeden başlatıyor eğitime. ama hangi eğitime? bir sürü ayrıştırmışlar olayı.
    güzel bir uygulama olabilir fakat hiç yoga eğitimi almamış, temel teknikleri dahi bilmeyen biri için bu durum çok karışık bir hal alıyor. akrep duruşunu dahi düzgün çıkarabilen fakat ilk derslerde alınan doğru nefes tekniklerinden bihaber olan ben, bu durumda eziklenmeli miyim yoksa kıçım mı kalkmalı, karar veremedim doğrusu. temelden başlarsam zaman kaybı mı olur, seviye atlarsam eksik mi kalırım, kafa karışıklığı şahsımın bilgisizliğinden de olabilir, ilgilenen arkadaşlar bilgi verirse çakralar ayaklanır, mutlu olurum.