şükela:  tümü | bugün
  • dağılmış parçalarımı toparlamak istiyordum. içimde aylardır büyük bir hazla barındırdığım, günbegün özenle yetiştirip sağlam köklerinin olmasını sağladığım ve bundan hiçbir şekilde pişmanlık duymadığım bu duygu ve hissim olan aşktan öte tutku, aynı anda hem kendimi bulup kaybetmeme, defalarca parçalanıp dağılmama sebep olmuştu kısa süre içerisinde. biliyordum yaşadığım duygu yoğunluğunun da bir bedeli olacağını. günlerdir boğazımdan hiçbir şey geçirememiş olmama rağmen bir kahve yapıp şansımı deneyerek yine hiç dinlemediğim bir şarkı açtım *ve karşıma çıkan şarkı başta sanki toparlıyormuş gibi hissettirdikçe arka arkaya dinlemeye devam ettim. dinledikçe duygularımda bir dalgalanma ve içimde yükselen bir yanardağ misali duygu kabarması oluşmaya başladı. tutamıyordum içimi, kendimi, duygularımı, kendimle yüzleşiyordum diğer taraftan. içime attığım, görmezden geldiğim, önemseyip adını koyamadığım ne kadar duygu yoğunluğu varsa bu şarkı eşliğinde dışarı akmaya başlamıştı. aktıkça rahatladığımı sanıyor ve daha çok akıtmak için coşkuyla haykırarak ağlıyordum. ağladıkça yine rahatlıyor, diğer taraftan yine hatırlıyordum. rahatladığımı düşündüm, artık nefes almak için iki saniye durdum.. ama şarkı durmamıştı ve ısrarla o repliği tekrarlıyordu canımı daha çok acıtırcasına, acıdıkça kanatırcasına, kanadıkça kızgın yağı cıs diye içime dökercesine ve daha da içimi parçalarcasına, onu daha çok hatırlatırcasına...

    so you'll aim toward the sky
    and you'll rise high today
    fly away
    far away
    far from pain *

    link: https://www.youtube.com/watch?v=nzik6-upops

    edit: link