şükela:  tümü | bugün
  • 1918 yılında fizik alanında nobel ödülü alan max planck almanya’yı dolaşarak bir nevi turneye çıktı. nereye davet edilse kuantum fiziği hakkında aynı konuşmayı yapıyordu. zamanla şoförü konuşmayı artık ezberlemişti. “profesör planck, hep aynı konuşmayı yapmaktan sıkılmış olmalısınız. münih’teki konuşmanızda sizin yerinize bu görevi üstlenmeyi teklif ediyorum. siz de benim şoför şapkamı takıp en ön sırada oturursunuz. ikimiz için de değişiklik olur.” bu fikri çok eğlenceli bulan planck kabul etti. böyle şoför, seçkin bir izleyici topluluğunun önünde, kuantum fiziği hakkındaki o uzun konuşmayı yaptı. ardından bir fizik profesörü soru yöneltti. şoför şöyle yanıtladı: “münih gibi ilerici bir şehirde böylesine basit bir soruyla karşılaşacağımı hiç düşünmezdim. bu soruyu cevaplamasını şoförümden rica ediyorum.”

    charlie munger’e göre iki tür bilgi vardır. birincisi gerçek bilgidir. bu, bilgilerini zaman ve zihinsel çaba harcayarak edinen insanlarda bulunur. diğeri ise şoför bilgisidir. munger’in hikayesindeki anlamındaki şoförler, biliyormuş gibi yapan insanlardır. bir gösteriyi sergilemeyi öğrenmişlerdir. belki sesleri harika ya da dış görünüşleri inandırıcıdır. ama aktardıkları bilgilerin içi boştur. ikna edici şekilde boş laflar savururlar.

    alıntıdır