şükela:  tümü | bugün
  • 90lı yılların ortalarına kadar süren acaip bir dönemdi. liseliler bilmez, sokakta elinde tefle çingene bir adam yanında kocaman bir boz ayıyla gezerdi. şimdi 48 ay banka kredisiyle alınmış yüzlerce arabanın doldurduğu sokaklarda kedi görmek bile zorken böyle bir sahneyi tahayyül etmek fazla sürreal kalıyor.

    debe edit : meltem naber kız :)
  • evdeyken o tefin sesi beklenirdi, duyulunca da koşarak pencereye gidilirdi. neşeyle ayının geçişi izlenirdi. ve sokaktan ayı geçerdi. ne garip ne güzel yıllardı 90lar.
    şimdilerde de ortalık ayı kaynıyor ama nerede o eski efendi ayılar...

    not: 100. entrim sözlüğe hayırlı uğurlu olsun.
  • nesilleri tükenmedi bu ayıların, evrimleştiler, karıya kıza laf atıyolar.
  • burnundaki halka yüzünden şopara artistlik yapamayan ayının hazin öyküsü

    - abi avrat gibi oynattılar

    (bkz: manguri)
  • yaşadığımız yıllarla pekte farkı olmayan yıllardır.

    tek farkı o zamana göre tasmasız ve konuşabiliyor olmalarıdır.
  • ne zaman başladı bilmiyorum ama 90lı yılların başında bitti. en son hatırladığım 1989da ankara'daydı, sonra bi daha denk gelmedim.

    ayı oynatmak, çok net hatırladığım ve iyi ki artık yok dediğim hayvan istismarı, aynen şöyle bir şeydi: http://youtu.be/jvdrrjjxnqe
  • haydi kızım oyna oyna sarı kızım göster bakim abilerine göster hamamda ayılar nasıl bayılır hooop haydi kızım oyna, diye karga sesiyle şarkı söyleyen bi yandan tefle ayıyı yönlendiren kara kuru adamların elindeydi bu ayılar, tuhaf zamanlardı hakikaten.
  • katilmadigim önerme zira hala sokaktalar ve zannimca 3015 de yok olacaklar. ınşallah amin.
  • ayıları ellerindeki çivili sopalarla dürterek oynattıkları için kötü hatırladığım yıllar, iyi ki ortadan kalkmış bu adet.

    ayrıca çingenelerin söylediği şarkılar korkunç olurdu. şarkı söyleyerek sokaktan geçen kör çingene ve karısının sesini duyduğumda eve saklanırdım.

    hala geçseler hala korkarım o derece.