şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle başligin engelli olmayı hafife alma olarak görülmesini asla istemem. sadece bir başlıktan aklima gelip actim. kimsenin başina gelsin de istemem. zor bir soru ama hangisi insan icin daha zordur? gören kişinin sonradan kör olmasi mi yoksa dogustan gormemek mi?

    bana göre sonradan kör olmak daha zor geliyor cunku gordugun seyleri artik goremiyor olmak aci veriyor olmali. ama bir de şu var hic gormemis olmak ve onun meraki. aralarinda şoyle bir diyalog gecerse:

    sonradan kör olan x , doğustan görmeyen y

    x: sen bana göre şanslisin zaten renkleri, dunyayi bilmiyorsun senin dunyan bu. fazlasini istemene de gerek yok. bilmedigin seyi neden merak edeceksin.

    y:ıyi de sen en azindan her seyi bir kere de olsa gordun, renkleri biliyorsun, yuzleri biliyorsun ya ben sonsuza kadar bunlara iliskin merakimi gideremeyeceğim.

    x: iyi de ben de hep bir özlem var. gördüklerimi bir kez daha görmek istiyorum. sen de bu yok. özlem duymak mi zor yoksa merak etmek mi?

    not1 :olayi felsefi duzlemde ele alalim. engellilere saygim sonsuz ve allah kimseye vermesin.

    not 2: z bilgedir. her hikayede olur. z der ki ikinizin işi de zor ama.asil zor olan gördugu, duydugu halde kör, sağır olandir. haksizliga susan, zalimi görmeyen, tum duyularina ragmen merhameti olmayan ve bu dunyayi anlamadan gidendir.