şükela:  tümü | bugün
  • bi laf var ya, önemli biri demiş hani, "her şey zıddını yaratır" diye. bu çocuk, işte, şartlarının zıttını yaratabilir kendinde. zekasını, etrafını çevreleyen sorunu ve sorunlu insanları doğru şekilde algılamak, analiz etmek ve uygun reaksiyonu geliştirmek için kullanabilir. aslında o kadar da seçim şansı yok değil.

    "choice is an illusion, created between those with power, and those without."

    "tercih, güçlü olanlarla olmayanlar arasında yaratılmış bir ilüzyondur."

    - merovingian, the matrix reloaded, 2003

    bazen güç, sadece keskin bir algı, tarafsız bir bakış, analitik ve çözümsel bir yaklaşım olabilir. bu güç, sorunlu aileye sahip çocuğu, sıradışılıkla sağduyulu bir birey yapabilmek bir kenara, olağan insanların yarattıkları sorun ve/veya duygusal muhtaçlıklarını hayretle izler hale bile getirebilir. diş macunun ortadan sıkmanın kriz olduğu bir evde, bu çocuk, tarihin en büyük aydınlanmasını yaşayabilir. aslında, düşününce, her şeyin o kadar anlamsız olduğunu kavramak için, her şeyin aşırı derecede önemli olduğu bu evden daha iyi bir yer de olamaz gibi geliyor bana.

    o kadar sağlıklı düşünebilir hale gelebilir ki bu çocuk, kendini insanlığın geri kalanından uzak hissetmeye başlar. onların kendilerince yaratılmış sorunlarını, zavallı varlıklarını yüceltme çabalarını patetik bulabilir, ırkını küçücük bir akvaryum içinde, hırs, ihtiras, görkem, güç, kontrol kaygısı ile kendini hırpalayan lepistesler gibi görmeye başlayabilir.

    "iyi de, peki bu sağlıklı mı?" diye soranlar olacaktır. bilmem, kendisine yöneltmek gerekli bu soruyu ama, kendi bastığı kağıda para deyip onu kontrol etmek için 3 günlük varlığını hırsla harcayan, sırf başka yerde başka bir genetik mirasla doğdu diye birbirini kesen yıldız tozunun sorusuna cevap verme ihtiyacı hissetmezse bana kızmayın.
  • bi çocuk için çok zor olabilir tabi de, bi yandan biçok ailenin de sorunları var.
  • bugüne kadar ne ruh hastası insanların pırlanta gibi çocukları; ne pırlanta gibi insanların ruh hastası çocukları olmuştur.

    "böyle manyaktan bu olur mu" da denmiştir, "bu evliyadan bu mu olmuş" da denmiştir.

    bundan sonra da olacaktır, denecektir.

    (bkz: bu işler belli olmaz)

    tabii sorunlu aile afaki bir kavram. birbiriyle sorunlu/geçinemeyen ebeveyn(ler) de olabilir; tamamen kendi içlerinde zihinsel/psikolojik sorunlu ebeveyn(ler) de olabilir. ben ikinci durum için şey etmiştim.
  • seçme şansı olmamıştır.
  • eğer bu çocuk kız ise muhteşem bir hayat onu beklemektedir.
  • eğer ailesi sorunlarını çocuğa belli edecek kadar ortada yaşıyorsa-ki her ailede sorun vardır- insan bağımlısı olarak büyümek durumunda kalabilir ya da kimseye ihtiyacı olmadığını bilerek büyür bu çocuklar. eğer ilk şıksa yaşanan zordur, kimseden gidemez kolay kolay, bağımlıdır hayatına giren her insana. her birine ailesinden eksik kalan bir şeyler ekler. sonuçta insanlar sıkılabilir bu sorumluluk duygusundan ve giderler. çocuk ise "hımm demek ki herkes bir gün gidebilir" der ve bir kez daha yıkılabilir.

    ikinci şıkkı tercih eden-yaşamak zorunda kalan çocuk ise öğrenir hızlı yoldan hayatta tek başına olduğunu. etrafındaki insanların (kendisine basit gibi gelen) sorunlarını dinler, yanlarında olur. bu mudur der içinden, buna mı üzülüyorsun der. neyse ki küçük yaşta öğrenmiştir herkesin sorunu kendisine büyüktür. her gün hamburger yiyen birisi için o gün ekmek yemek büyük sorunken her gün ekmek yiyen biri için taş gibi, bayat ekmek yemek büyük sorundur. böyle öğrenmiştir.

    sorunlu bir aileye sahip olan çocuk, dışlanmayı öğrenir hepsinin yanında ve bu yine "tek başına ayakta kalabilmesini besler, insanlığın geri kalanından uzak hissetmesini besler". zaman zaman "onlar" gibi "öteki" olmaya çalışır. ama olmaz, eksik kalır bir şeyler.

    sorunlu bir aileye sahip olan çocuk, ebeveynlerinin ebeveyni olmak zorunda hissettiği için erken büyür, yaşıtlarının hızında akmaz zaman onun için. bir anne-babaya ebeveyn olmak hem avantajlıdır ilerisi için; sorumluluklarının bilincinde olur çocuk, hem de dezavantajlıdır her zaman için; nerede olursa olsun bir başına kalmaya mahkum olduğu için. bir şekilde devam eder hayata zaman zaman kalıcı zaman zaman ise geçici "mucize insan"ları olur onu "yol"da tutan. bu yüzden eğer şanslıysa öğrenir erken yaşta "hayat"ın değerini. emin olduğum tek şey ise yaşıtlarının bulunduğu bir grupta bakışlarıyla ya da davranışlarıyla bir şekilde belli ederler kendisini bu çocuklar, orada olduklarını bilirsiniz.
  • hasta toplumun müstakbel isyankar ferdi.
    mesele maddi ise aşılabilir birgün. yeter ki sevgi eksik olmasın.
  • sorumlu bir aileye sahip olan çocuk olmak istemiştir.
  • büyük ihtimal kafasının kıçından büyük ferdlere sahip bir ailesi vardır.
  • ona göre en yakınların bile anlaşamayacağını, kavga edeceğini bilir. insanlar anlaşamaz, anlaşamadıklarında biri gider. biri daima gider, gitmeyi tüm tartışmaları bitirecek bir çözüm olarak kavrar çocuk. o artık gidendir.
    kalan için vicdan azabı yoktur. kalabilmiştir, etrafında hala birileri vardır. arkadaş, kardeş, anne, oğul... avunur. avunmayı, unutmaya giden bir yol olarak görür çocuk. o artık kalandır.
    hayatın çirkinliğini, kokuşmuşluğunu erkenden görür. insanların birbirlerini nasıl kolayca kırdıklarını görür.
    aslında çözüm olmayan iki kaçış yolu öğrenmiştir, muhtemelen hayatı boyunca onları kullanacaktır. problemli bir çocuktur artık, hayırlı olsun.