4 yanıt daha
  • uzun zamandır ilk defa yazıyorum sanırım bir şeyler.
    benim de ebeveynlerim ayrı. ve şunu söylemeliyim ki bu durumu sağlıklı yönetemeyeceğinizden ilaveten karşı tarafın sağlıklı yönetemeyeceğinizden şüpheniz varsa ve ortada çok büyük bir ayrılık sebebi yoksa (geçimsizlik varsa) çocuk için anlayışlı olmanın ve evlilik için daha çok çabalanması gerektiği görüşündeyim.
    daha sonrasında evleneceğiniz kişi ne daha iyi bir anne ne de daha iyi bir baba olacak.
    ve hep bir şeyler eksik olacak. birbirinize olan öfkenizi çocuğunuz ağlayarak ve size lanetler yağdırarak uyuyacak. yok her gün kavga ederseniz yine aynı durum oluşacak çocuk üzerinde. sanırım burada sizin istediğiniz en iyi yorumu ben yaparım çünkü buradaki çocuk benim.
    1)anlayışlı olup birbirinizle geçinmeye çalışın olmuyorsa 2.şıkka geliyorum yani geçimsizlik geçmiyorsa
    2)ayrılın ama nefret etmeyecekseniz eski eşinizden zira yine kavga eder yine çocuğu ortada bırakır ve çocuğu da aileden mahrum etmiş olursunuz.
    şunu ilave etmeliyim ki ben çocukken ayrılmıştı anne babam. babama demiştim ki ayrılma hakkın var. ama bu süreçte o kadar yıprandım ki geldiğim nokta ikisine de duyduğum korkunç bir öfke oldu:
    neden anlaşamadınız ki? anlaşamadıysanız neden doğru düzgün ayrılmadınız ki? evet maalesef her gün sizi allaha havale ediyorum derken buldum kendimi...
    bilmem anlatabildim mi?
    edit: bu girdi kendini iki gün içinde imha edecektir.
4 yanıt daha