şükela:  tümü | bugün
  • denizlispor'un kamerunlu kalecisi. cotonsport ve çaykur rizespor formalarını giymiştir.
  • inanılmaz bir topu oyuna elle sokma yeteneğine sahip denizlispor kalecisi. topu eliyle birçok kalecimizin degajla atamadığı uzaklıklara gönderiyor. topu eliyle rakip yarı sahanın ortasına gönderen başka bir kaleci var mıdır bilmiyorum ama pek bir takdir ettim ben kendisini.
  • (çoğu hatalı) 6 gol yediği 17 aralik 2005 fenerbahce denizlispor maci ardından kendisine uzatılan mikrofona dolu dolu gözlerle "üzgünüm.. maçı kazanabilirdik ama olmadı.." gibi sözler söyleyip boğaz düğümleten kaleci (aklı evvelki gün ölen çocuğundaydı).
  • fenerbahce macinda turk futbolunu izleyen izlemeyen herkese cok cok onemli bir profesyonellik dersi vermis insandir. bir yanda alpay, okan koc, ayhan akman gibi adamlari futboldan baska herseyi oynarken, diger yanda souleymanou'nun cocugunun vefati uzerine kotu de oynasa takiminin kalesine gecmesini izlemek goz yasartmistir. yerine yedek kaleci oynasa daha iyisinin beklenemeyecegi ortadayken souleymanou'nun niye oynadigini sorgulamak abestir. ayrica yillardir ailton ve ortega gibi simarik yabancilara alismis futbolsever bunyeler souleymanou'nun bu yaptigini kabullenmekte gucluk cekmistir, ben cektim. unutmayalim ki souleymanou, olen cocugunun dogumunda da ulkesine donmedi. bence turk futbolu, hala biraz sportmenlik ruhu barindiriyorsa, hala spora karsi biraz sevgi varsa, souleymanou bu davranisi icin bir sekilde onore edilmelidir.
  • 17 aralik 2005 fenerbahce denizlispor maci'ndan sonra verdiği kısa röportaj http://rapidshare.de/…/tv_ch31_1218_194708.mpg.html adresinden indirilip seyredilebilecek olan kaleci. bir yanda profesyonelliğine şapka çıkartırken diğer yandan üzülmemek elde değil. evet her an dünyanın dört bir yanında pek çok insan değer verdiği birilerini kaybediyor ama ancak önümüzde olup bittiği zaman bu dram sizi de etkisine alıyor. dün gece fenerbahçe bu maçı kazanmak yerine kaybetseydi de maç sonrasında bu acılı insanın yüzünde ufacık da olsa bir gülümseme görebilseydik keşke. kendi adıma 3 puandan çok daha fazla sevinirdim.
  • 17 aralik 2005 fenerbahce denizlispor macive lafta kalmayan iş ahlakı ile kesinlikle yılın futbolcusu..
  • ölüm hayatta karşılaşılan en zor engeldir şu 31 yıllık tecrübeme göre. dibe vurduğunuzu sandığınız bütün yaşadıklarınızı toplayın, çarpmak için seçeçeğiniz katsayıyı kendi içinizden seçin, işte öyle bir acıdır ölüm. yapacağınız hiç bir şey yoktur çünkü ağlamaktan ve zamanın geçmesini ummaktan başka. zamanın iyi geleceğini bilirsiniz, adınız gibi eminsinizdir daha önceki tecrübelerinize göre. her acı dakikalar, günler geçtikçe zımparalanır, beyninizde silikleşmeye başlar.

    souleymanou 17 aralık 2005 te şükrü saraçoğlu stadına çıkarken oynayacağı 90 dakikanın acısını zımparalamasını umuyordu belki de. yediği 6 golde zaten içinde lavlar kaynatan acısı belki daha da arttı belki de köreldi. kendisinden başka hiç kimse bilemez bunu.

    biz dışarıdan baktığımızda hariçten ne kolay gazel okuyoruz. "oynamasaydı, takımın yedek kalecisi mi yok!" diyebiliyoruz. ölümü karşılayan bir insanın hayattaki bütün saçmalıkları yapma hakkını es geçiyoruz bu yorumları yaparken. dünyanın hiç bir forvetinin o acıyı yaşayan bir kaleciye gol atamayacağından da gayet eminiz bir yandan.

    kendi çocuklarımın hayalini kurarken bu adam geliyor artık ister istemez aklıma. aylarca annesinin karnında konuştuğun, odasını yatağını hazırladığın "can"ın yitip gitmesinin hüznü gelip oturuyor içime. "bu adam yeşil çimlerde ne düşünüyordu acaba?" diye soruyorum kendime. cevabını hiç bilmek istemediğim bir soru bu.

    souleymanou hamidou hayatın kendisine çektiği şut 90 a giderken hiç bir şey yapamamış bir adamdır. kalecinin penaltı anındaki endişesini defalarca yaşamıştır belki ama hayatla 3 günlük maçını yapmış bebeğinin hayatı için yaptığı plonjonlar boşa gitmiştir. binlerce kilometre ötedeki can giderken yanında olamamanın verdiği acıyı zımparalamak için ne yapacağını bilememiştir. umarım hayat kendisine daha başka golleri atmadan önce bu kadar zalim olmaz.
  • mac sonrası roportajında ağlamakla ağlamamak arasında kalan, her seye ragmen tebrik edilesi sevgi kelebeği
  • aldıgı her darbe sonucu yere iki seksen yatan ve fakat hiç bir tarafını tutmadıgı için neresini incilttiğini bir turlu annayamadıgımız kaleci. fenerbahcenin 2005-2006 sezonunda sampiyon olamamasında payı olan şahıs. zamanında 6 gol yemiş olsa da iyi bir kaleci oldugunu düşünüyorum..
  • kendisi 14 mayis 2006 denizlispor fenerbahce maci'nda en az 2-3 kez komaya girdi, elektroşokla ve kalp masajiyla hayata döndürüldü... sanirim yerde tedavi gördüğü zaman ayakta geçirdiği zamandan fazladir...