şükela:  tümü | bugün
  • adami degisik duygulara gark eden sarkilardir efendim.

    elbette bu sarkilarin babasi sebnem ferah ablamiza aittir. ben sarkimi soylerken adli parcasini dinledigimizde "icine girdigin kucuk kaygan deligi, yeni ve buyuk bir dunya mi sandin?" diye az haykirmadik. kendimizi bu haykirisin sahibi kadin gibi az hissetmedik.

    iyi ya da kotu, karsi cinsi anlama adina bir etken olabiliyor bu sarkilar.
  • (bkz: delikanlım)
    isi cok sikintili yerlere goturuyor.
  • ozcan deniz-kalp yarasi

    her yanım bıçak kesiği
    gördüğün kan karası
    kapanmıyor dinine yandığımın kalp yarası
    ağlıyor adamın anası
    duydum ki görmüşler oynaşta seni
    nefesinde el oğlunun nefesi
    takmış beşi biryerdeyi kahpe
    kaymak gerdanlarına

    şaştı iyice bende endazesi kantarımın benliği
    neyle tartayım gidip sıyırayım gördüğüm ilk entariyi
    öldürene kadar aldatayım

    öyle olmuyor böyle de olmuyor
    sığmıyor bu benim meşrebime vesselam
    bu değil anamın ben diye büyüttüğü

    uymuyor adamlık hamuruma böyle intikam

    ah ne zormuş sevdalanması bir erkeğin ağlaması
    seçmedim yaşadım verileni hayat diye
    dibe vurdum lanet olası
    şimdi arkamdan atıp tutuyorlar
    karı gibi acı çekiyor diyorlar
    ben oluk oluk kan kaybında onlar adamlığı inkar zannediyorlar
    soframda her gece bir erkek mavrası sevgili çoktan suyun öte yakasında
    bundan daha çok kaybedemem
    şimdi sıra insan gibi acı çekme faslında

    neredeyse 'yapilir miydi ulan bu bana ' diyesim geliyor.