şükela:  tümü | bugün
  • hergün sabah mayalı poğaçaları , öğlenleri bol proteinli yağlı menüleri götürmenin yanısıra yıllardır aynı ölçüde yesen bile artık yaş gereği ya da akşama kadar sokakta koşturmayıp ofiste pc başında oturduğu için yakamadıklarını aynada gördüğün andır.
  • çok gaza gelinmiş andır. hatta yanında sigarayı da bırakırsın anında ve tabi o an sigara yakıyorsundur. yakın arkadaşla sohbet ederken, "sağlığımıza dikkat edelim, biraz hareket katalım hayatımıza, sigarayı bırakıp yarından itibaren yürümeye başlıyoruz" cümlelerindeki hissedilen gazla başlar. eldeki sigara farkedilince "en azından hafta da iki gün" diye devam edip, uygulamaya geçmemesiyle son bulur. peçeteye yazılmış kararlar hatıra olarak kalır.

    edit: şu an tekrar yazının gazıyla karar verdim. haftasonu bisiklet süreceğim. :)
  • vaz geçilen an.
  • ne kadar dipte ya da ıçta olunduğuna göre değişir.
    hakikaten motive olunacak o noktanın farkına varıldıysa sonuç alınabilir.
  • genellikle 1 ayda kıvanç tatlıtuğ gibi olacağını zannedip ilk antrenmanda bir değişiklik göremeyince ertesi gün bırakan kişilerin yaptığı eylem. sabır ister, azim ister.
  • benim için 2 yaşındaki yeğenimi bolca kucağımda taşıdığım günün ertesinde hissettiğim kol ağırlarıdır.
  • kızın red etmesi sonucunda "haha dur bak pişman olucaksın, sen kaybettin orrrrrospu!" dıyerek, spor ypmaya karar verılır, genelde.

    şahsen ben bu hırsla başladım .devam da ediyorum.
    sanırım 5 ay oldu.

    ama halen sapım .
  • profiterolün son kaşığına gelinen andır.
  • yıllarda kilo alamadıktan sonra hafiften bir göbeğin çıktığını görüp sinirlerin bozulması.