şükela:  tümü | bugün soru sor
  • insanı çok mutsuz eder. ayrıca sadece mutsuz değil hasta da eder.
    ister masa tenisi oyna ister yüz,
    ister fitness yap ister futbol oyna farketmez.
    vücut alıştımı bunlara ve sen 1 ay boyunca spor yapmazsan bildiğin kendini hasta gibi hissediyosun. salgılanan endorfin yüzünden mi bilmem ama spora ya hiç başlamamalı ya da yaşam biçimi haline getirilmeli.
  • mutsuzlugun kapisini aralayan eylem..
  • türkiye'de öss öncesi sıklıkla gözlemlenen olay.
  • 7 aylık bir vücut geliştirmeden sonra bir kaç gün içerisinde 1 ay süreliğine bırakmak zorunda olacağım eylem. ve vücudumun nasıl bir tepki vereceğini hiç bilmiyorum. biraz araştırdım lakin net bilgi bulamadım. umarım ilk gün ki halime dönmem dayanıklılık olarak. çünkü yorumlar "her şeye sıfırdan başlarsın" yönünde oldu hep. bana göre %30-%40 bir performans düşüşü yaşayacağım ama bakalım nasıl olacak.
  • zamansızlıktan olabiliyor veya yorgunluktan. benim kafamı dağıttığı için yağmur çamur demeden yürüyüş yaparım. müzik dinlerim o esnada. arada ağlar veya gülümserim nedensiz. güzel şey yürüyüş.
  • 2 yıldır düzenli olarak devam ettirdiğim fitness'ı 1 ay önce bırakarak içinde bulunduğum eylem.

    isteyerek değil tabii ki, bir sağlık sorunu nedeniyle ara verdim sadece. şu 1 ay bana işkence gibi geliyor. ficut endorfine ve diğer mükemmel hormonlara alışmış hatta bağımlı olmuş sanki. çok derin bir mutsuzluk ve depresyon hali söz konusu.

    neyse eylülde tekrar başlayacağım ve bu işkence bitecek umarım.
  • insanı mahveden olay. yaz-kış demeden haftada 4-5 kez oynadığım basketboldan ister istemez uzaklaşmaya başladım. basketbol oynadıktan sonra bir öküz yesem bile kilo almadığım için, çok yemek yeme alışkanlığına sahibim. ancak son zamanlarda kalori yakamadığım için, aynı yeme alışkanlığı, karnımın etrafına yağ kütlesi eklememe neden oldu. rahatsız ediyor tabii ki. dikkat etmeye başlamam lazım: mutsuzluk nedeni 1. çünkü yemek yemek çok güzel, bence bu hayattaki en güzel zevklerden biri. başta da söylediğim gibi, bir başka önemli mutluluk kaynağım olan basketbolu da kısmen kaybettim: çok büyük mutsuzluk nedeni 2.

    baktım ki şişko bir bey olmaya doğru evriliyorum, internetten ağırlık vb. şeyler söyledim, evde çalışmak için. ama aynısı değil, olamaz yani. basketbolun verdiği mutluluğu bana çok az şey sağlayabiliyor, şutlarımın lapssss diye patır patır girdiği bir basketbol akşamı sonrasında eve dönerken zihnimde çalan feeling good şarkısı artık çalmayacak. dram bence.
  • yaşadığım sakatlıktan sonra iki yıl bırakmak zorunda kaldım. iki ay önce tekrar başladım ama tekrar sakatlanma korkusu yok değil. vücudumuzun sınırlarını bilmek gerekiyor. çok zorlamadan yavaş yavaş vücudu alıştırmaya çalışıyorum. eski formuma dönmek zor olacak gibi ama hayırlısı olsun artık.
  • sakatlık sonucu geçici olarak zorunlu kalındığında diyete dikkat edilmez "spor yapılan günler gibi devam edilirse" kilo olmak kaçınılmazdır..
  • hayat boyu neredeyse yaşanılan tek pişmanlıktır.