şükela:  tümü | bugün
  • seyyar yemek satıcılarının, yaşadıkları coğrafyanın beslenme alışkanlıklarına göre, sokakta sattıkları yemek diyeceğim ama, doğru bir tanım olsa da gerçeği yansıtmayacak

    bu street food denen şey, bir nevi hot blonde/blonde gibi bir şey (sarışın diye açıklayamazsın blonde u da), yani bir "kültür" , 'sokak' ve 'yemek' yani sokakta satılan yemek gibisinden türkçeleştirip geçsek bile, şahsen içime sinen bir türkçeleştirme olmaz, tabii ben ingilizce bilmediğim için bu konularda çok yorum yapmasam iyi olur

    ancak, açıkçası özellikle hindistan gibi ülkelerde oldukça yaygın olan bir kültür bu, youtube da bol bol videolarını izleyebilirsiniz, şahsen son saniyesine kadar ağzım açık izlediğim birkaç tanesi var;

    üstelik bazıları işine ruhunu da katmış

    onun dışında şu kanalda da, youtubeta denk gelebileceğiniz birçok video gayet güzel şekilde derlenmiş

    kişisel görüşüm, türkiye' de böyle bir kültürün olmadığı, ancak yine youtube videolarında izmir karışık ve kelle söğüş, midye dolma satışları gibi şeyler "street food" adı altında yayınlansa da bizde çok öyle "street food" kapsamında olmuyor o işler, londra'da bile var, bizde öyle adam akıllı bir şey yok

    japon krepleri, çin krepleri, sanıyorum sıvı nitrojenle yapılan dondurma, çeşit çeşit burgerler, tatlılar ve daha neler neler satılıyor dünya sokaklarında, yapanların el alışkanlıkları, maharetleri, genellikle olmayan hijyenleri, ama sanırım en çok da robotlaşmanın verdiği dayanılmaz hafiflik beni en cezbeden özelliklerinden

    uzun zamandır böyle bir kültürün içinde olmak istediğimi düşünüyorum, alıcan hamuru atacaksın bol sıvı yağlı kızgın saca, bir elinde spatula, diğer elinde sanayide yaptırılmış kepçe, yanında çeşit çeşit baharatlar; elini bir ona daldıracaksın bir buna, yamacında bol samanlı kağıt ve karton tabak ve plastik çatal kaşık olacak, tüm gün aç hamuru, bindir zerzavatı baharatı, pişir pişir sat, ohhh!
    makine gibisin, ama işine kattığın bir ruh da var, düşünmüyorsun ama yapman gerekenleri biliyorsun; işte en acısız yaşama şekli! varsın ama varoluşsal sıkıntıların yok!
    yiyen de ucuza yiyor, karnı doyuyor missss!

    edit; bir de şu tatlılar tatlısı hanımcığı atlamayalım hehe
  • dünyanın dört bir yanından youtube videolarını genelde ağzım sulanarak izlediğim yemek hedesi. bizde yok böyle bir şey. yani var da anca köfte, kebap, ciğer, pilav, simit, açma, poğaça. bıktım bunlardan artık. halbuki güzel olmaz mıydı şöyle leziz soslu içinde bir sürü güzel şey olan yemeğimizi alıp kaldırımlarda yürüye yürüye veya bir parkta oturarak bir arkadaşımızla sohbet de etmek suretiyle tükeyseydik. bence olurdu.
  • sokak yemeği
  • şuradaşu bıldığımız çın krebıne, bıraz daha malzeme ekleyerek, muhtemelen daha fazla para karşılığında yenı bır soluk getırmışler, burada dursun ıstedım şurada malzeme lıstelı ve ücretının de belırtıldığı vıdeosunu bulabılırsınız, yalnız aşırı ucuzmuş, çın de olsam hep bundan yerdım hehe
  • bazılarında naif bir emek vardır ve evde denemeye değerdir
  • (bkz: zapiekanka)
  • sokak yemeğidir.
    hep hint veya paki yemekleri görselidir.
    mide bulandırır.
  • türkiye'de de yok değil aslında, kanıksadığımız için olmadığını düşünüyor olabiliriz, kumru, kokoreç, kumpir, tantuni, kelle söğüş diye gidiyor , yine de evet bi' hindistan, bir kore, bir japonya, bir çin değiliz evet
  • muz cipsi üretimi; ellerin seriliğinden çok etkilendim doğrusu, tomato bajji diye bir şey, ben sonucu beğendim sanırım ikisinin de tadına bakmak isteyebilirdim, he bir de şu robotlaşma olayını çok seviyorum ben

    hijyen konusunda üst seviyelere çıkanlar da var, onları izlemesi ayrı bir eğlenceli oluyor