şükela:  tümü | bugün
54 entry daha
  • ''doğayı mahvediyoruz. zihnimize o kadar çok bağımlıyız ki duygularımızı kaybettik.'' (bkz: alan watts)

    anın içinde soluk almaya devam ettikçe, devamlı dışkılayan ve dahası tüketen bir organizma olduğumuzdandır ki; hiç kimse artık o da kim oluyorsa, bu konuda şikayet edemez! ben öteki ve diğeri ölmedikçe her birey suçludur... (yağlı ellerle klavyeye dokunmamayı tercih edip, ekran olan biz buraya yazı yazanlara kadar, tüm insanlığın biricik sömürüsü ve en kötücül varlık denilebilecek insanın bile muhtaç olduğu su hep unutulur. ) kesinkes son soluğunu vermeden su üzerinde son damlasına kadar hak iddia edecek bir varlığın, en bağımlı olduğu da dünya kadar eski olan sudur!

    ''insansız bir dünya'' (bkz: noah) 2014

    durumun vehameti tozu toprağa karıştığında anladığımızda, (bkz: upanişadlar) da bahsettiği gibi ''her şeye yeniden başlanır'' ama o her şey yine dünyanın her noktasında sonsuzluğu hayal edip bir şeyleri kemirmemiz demektir... yok etmekten öteye geçemeyecektir.

    ve o tam bir (bkz: disütopya) olacak atmosferde yaşamak istemeyecekler, kolay yoldan kendileri yok etmeyi seçeceklerdir. çünkü en çok muhtaç olunanın bir anda kesilmesi tahayyül dahi edilemez.

    susuz kalmak belki de (bkz: maslow) (bkz: maslow teorisi) ihtiyaç hiyerarşisi bile alt üst edecektir. biyolojik paradoksun yetkinliklerini tamamlayamıyor oluşumuz- yaşam içinde ölümden de beterdir.