şükela:  tümü | bugün
  • babamın evlenene kadar yaşadığı köy.
  • ıspartanın yalvaç ilçesine bağlı bir köy
  • bir soyisim! ege bölgesinde özellikle denizlide çok bilinen bi soyisim!
  • 6 mahalleye, 6 camiye, 1 ilköğretim okuluna, 1 sağlık ocağına, 1 huzur evine sahip anadolu kasabası. zamanında yurtiçi ve yurtdışına oldukça fazla göç vermesi, şimdi onu yaşlı ve az nüfusa mahkum bırakmıştır. ama türkiye çapında zenginler çıkarmıştır. yalvaç'a bağlı köylerden yalvaç'a en yakın olanı (6km). zamanında sağlık ocağını süleyman arıbaş memur emekliliğinden aldığı toplu parayla yaptırmıştır. ki kendisi annemin amcası olur. daha sonra o sağlık ocağının kasaba merkezine uzak olması sebebiyle sağlık ocağı merkeze taşınmış, eskisi yıllarca boş kaldıktan sonra şefkat evi'ne dönüştürülmüştür. iyi de olmuştur. senede bir kere de gitmeden yapamadığım bir yerdir.
    aynı zamanda süleyman arıbaş türkiye için iki önemli insanın babasıdır:
    (bkz: eşmen baltalı arıbaş) (bkz: sücül arıbaş)
  • güzel köy, köyüm. kasabam hatta. yeni mahalle, aşağı mahalle, yukarı mahalle, harman mahallesi, deliktaş mahallesi, hurşitler mahallesi. itfaiyesi bile vardır. yazın minübüsü ve kartal/toros'u eksik olmaz. herkes de bu iki arabadan biri vardır. eskiden istanbul'a gelenlerin neredeyse tamamı çeyizci olarak iş yapmış. şimdi ise bir çoğunun oğlu aynı işi yapmaktadır babam dahil. pazar günleri sabah pazar kurulur. düğünü veya sünneti olan camide yemek verir. çorba, yahni, pilav ve helva her zaman var olan menüdür. hoparlörlerden "ilan" verilir. ilanda belediyeye gelmesi gereken insanlar çağırılır, çayiçi diye adlandırılan köyün merkezine gelen satıcılardan haber verilir. genellikle şöyle olur:

    "ilaan! kasabamız çarşı içersine bursadan kavun karpuz gelmiştir. kavun karpuz isteyenlerin kasabamız çarşı içersine gelmeleri önemle rica olunur. tekrar ediyoruyun.

    insanlarımız güzeldir. fakat 100 metrelik bir yolda sizi gören 5 teyzeden 3ü kimlerdensin diye sorabilir. çok entresan lakaplarımız vardı. sülükler, sıçanlar, puytular, ayvazlar, 100 kilolar...
  • sücüllü şiveler sözlüğü'nden öğrendiğimize göre bayağı eğlenceli bir köy:

    osurklu bobuç---lastik ayakkabı
    keltovuk---hindi
    bülüç----civciv, piliç
    böcük---buzağı
  • yukarı mahalle sine mensup olduğum eskiden kasabam şimdi artık köyümdür. çocukluğumuzda gerek insanların yaşam tarzı gerekse de klasik kerpiç köy evleri ile tam bir tipik anadolu kasabası iken şimdi dışarıya (çok büyük çoğunluğu istanbul'a) göç edip bir şekilde voliyi vuran insanların yaptırdıkları(sayısı bir hayli fazla ve bazıları oldukça lüks) yeni evlerle birlikte tipik köy hüviyetini biraz yitirmiştir. kışın köyde kalan insan çok az olduğundan ve kalanlar da genelde yaşlı olduğundan çok sakin görünse de yazları insanların köyü doldurması ile üzerindeki ölü toprağını atan köy oldukça canlı ve sosyaldir. kapı önünde oturan teyzeler hiç eksik olmaz. her geçen çocuğa 'kimin çocuğusun sen' diye sormak en büyük eğlenceleridir. çay içi ya da diğer ismiyle kale de içtiğiniz süzme yoğurttan yapılan ayranın tadını başka bir yerde almanız mümkün değildir.