şükela:  tümü | bugün
  • sürekli geçmişini özlüyor insan biraz büyüyünce çocukluğunu özlüyor tek derdi tasolarını kaybetmemek olan sokaklarda top peşinde koşan çocukluğunu

    sonra lise günlerini özlüyor o saf ve temiz arkadaşlıkları tek derdi üniversiteye hazırlanmak olan günlerini

    sonra üniversite yıllarını özlüyor o özgür hayatı tek derdi parayı bitirip ay sonuna doğru kız arkadaşını yemeğe getiremediği günlerini

    sonra iş hayatının ilk günlerini özlüyor o heyecanı o hevesini

    ama her zaman geçmişini özlüyor insan hayat sanki hep daha kötüye gidiyor sanki bir sene sonra bugünü özleyeceğim evlenince bekarlığı çocuğum olunca eşimle yalnız kalmayı çocuğum büyüyünce keratanın ufaklık halini

    bir yerden sonra bu çark dönüyor mu acaba
  • (bkz: yalnızlık)
  • mutsuzluk
  • benim lan o. hiç mütevazi olamayacagim . neden mi. geçmiş çok guzeldi. son 5 senedir rahipler gibi yaşıyorum. alkol hariç. gerçi rahipler 'de içiyor ya.
  • insanın kendine yapacağı en büyük kötülükmüş. gerçekten de oyle. her an her dakika acı çekiyorum geçmişi ozleyerek.
  • bir ayağı geçmişte, neden diye sormakta.. keske lerle devam ediyor, bir ayağı ise gelecekte nasıl diye hayıflanıyor? şimdi'yi hiç yaşayamadı, ve o anlar şimdi keske lere neden lere bulandı..
  • (bkz: anemoia)
    (bkz: avenoir)
    (bkz: oleka)
    (bkz: yu yi)
    (bkz: klexos)
  • çocuk ve mutluyken geleceği hayal ettiği ama yaşarken ne kadar güzel olduğunu farketmediği bir anı özlüyorsa insan enteresan bir durum oluşabilir.

    ecce homo.
  • sadece senin icin önemli anlari hatirlamak istediginden kaynakli bir durumdur normaldir de ama bazi insanlar mutlu anlari daha cok hatirlar bazilari da mutsuz olanlari