şükela:  tümü | bugün
  • ki$inin ya$adigi hayat icinde sahip olduklarindan tatmin olmamasi ancak safca umudunu yitirmeden "en azindan gelecekte boyle olmayacak" diye kendi sirtini sivazlayip "uzulme" hareketi yapmasidir.

    yilba$ini bok gibi mi gecirdin? uzulme, hele $u i$ olayi bir yoluna girsin gelecek yil bonba gibi olacak.

    arkada$ e$ dost bir araya gelindiginizde beraber ne$elenseniz de kalkip gitmek daha mi cekici geliyor? $u sikintilar bitsin moral depolayin da gelecekte cok eglenilir.

    kotu olan, gelecekteki guzel gunleri bir kac uzun yildir israrla bekledigini farketmesidir insanin.
  • beyhudedir. beklemeyip bu uğurda savaşmak, dertleri/mahpuslukları/hasretleri göze alabilmek gerekir. insanlık kalıtına katkı sağlamak, ömür tüketmeyip gerçekten yaşayabilmek için.

    "güzel günler göreceğiz çocuklar
    motorları maviliklere süreceğiz
    çocuklar inanın, inanın çocuklar
    güzel günler göreceğiz, güneşli günler
    motorları maviliklere süreceğiz
    hani şimdi bize
    cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,
    yalnız cumaları, yalnız pazarları
    hani şimdi biz
    bir peri masalı dinler gibi seyrederiz
    işıklı caddelerde mağazaları,
    hani bunlar
    77 katlı yekpare camdan mağazalardır.
    hani şimdi biz haykırırız
    cevap:
    açılır kara kaplı kitap: zindan
    kayış kapar kolumuzu
    kırılan kemik, kan
    hani şimdi bizim soframıza
    haftada bir et gelir
    ve, çocuklarımız işten eve
    sapsarı iskelet gelir
    hani şimdi biz
    inanın, güzel günler göreceğiz çocuklar
    güneşli günler göreceğiz
    motorları maviliklere süreceğiz çocuklar
    işıklı maviliklere süreceğiz
    çocuklar inanın, inanın çocuklar
    güzel günler göreceğiz güneşli günler
    motorları maviliklere süreceğiz"

    (bkz: nazım hikmet ran)
  • sonunda eeeh yeter be dedirtir.
  • sürekli geçmişteki güzel günleri özlemekten daha iyidir.
  • umuttur kısaca. bir şeyin daha güzeliyle ve iyisiyle karşılaşmak umut etmek demekse.... ha gün olmuş, ha insan, ne farkeder ki. mayası aynıdır.
  • ataletin eseridir.
  • (bkz: tatar çölü)