şükela:  tümü | bugün
  • entryi okuyanlar doğal olarak anlamayacak bu cümleyi. suri suri bum bum...

    gün boyu aklımdan çıkmadı suri suri bum bum...

    suriye'den savaştan kaçan çocuklarla alakalı proje (kendi reklamımı yapmak olur proje detayını açıklarsam, uygun düşmez) hazırlıyorum. bu çocukların evine, sokağına bomba düşmüş, sokaklarda cesetler görmüşler. günlerce türkiye sınırına aç, susuz yürümüşler. çadırda kalıyorlar, belirsiz gelecekleri var.

    çok az insanın ömründe şahit olacağı olayları çocuk yaşta yaşamışlar. ama şikayet ettikleri tek nokta, ağız birliği etmişcesine 'suri suri bum bum'...

    okulda suriyeli olmayan çocukların alay etme ve dışlama anlamında ettikleri sözmüş. çocukların savaş psikolojisini yaşadığını düşünürken bugün önemli bir şeyi anladım:

    çocuk takdir edilmek ister. bir şey yapar anne bak, baba bak diye seslenir. övgü ister. takdir edilme güdüsü öyle baskın ki, savaş, ölüm, gurbet vb. insanın psikolojisini yerle bir edecek olguların üstüne çıkıyor.

    dip not: 'ama suriyeli' diyerek çocuklara dahi öfke besleyen insanımsı insanların buram buram faşizm kokan entryleri sinek vızıldamasından bile daha anlamsızdır benim için. boşuna parmaklarınızı yormayın.