şükela:  tümü | bugün
  • artık kabul etsek de etmesek de var olan durumdur. belli bir kaynak veremeyeceğim. çünkü ben bir gazeteci değilim. ama söyleyeceklerim bire bir kendi gözümle gördüklerim ve duyduklarımdır.

    bilenler bilir, gaziantep’te üniversite öğrencisiyim. ailem burada ikamet etmemektedir. lakin gaziantepli bir çok dostum vardır. önce kendi gözümle gördüklerimi sonra da dostlarımdan duyduklarımı bizzat anlatacağım.

    üniversitede bir çok suriyeli arap arkadaşlarım, aileleriyle birlikte, vatandaşlıklarını almış vaziyette. buna kendi gözümle şahidim. kimliklerini bizzat gördüm ve bu insanlar oy kullanacaklarını söylüyorlar. “sen bu ülkenin iç dinamiklerini bilmiyorsun, sence ailenizle birlikte oy kullanmanız doğru mu?” diye sorduğumda bana verilen yanıt şu oluyor; “ben artık türkiye cumhuriyeti vatandaşıyım ve senle aynı haklara sahibim.” diyorlar ingilizce. böyle denilince de verecek bir cevap bulamıyorum. ve takdir edersiniz ki, bu oyların gideceği yer de bellidir.

    vatandaşlık verilmeyen iki kesim var. biri kürtler, ikincisi, çok ilginç, türkmenler... kürt arkadaşlarıma “size neden vatandaşlık vermiyorlar?” dediğimde cevap olarak sadece gülüyorlar. türkmen arkadaşlarıma da aynı soruyorum. onlar da “rte savaş bitiğinde bizi geri suriye’ye göndermek istiyor. nedeni ise orada yine herhangi olay olduğunda suriye’de türkmen kardeşlerim eziyet görüyor deyip olaya müdahil olmak istemesi... bize vatandaşlık vermiyorlar.” diyorlar. mesela bizim bölümden bir türkmen arkadaşımın çocukken en büyük hayali türkiye’de yaşamakmış. “bizim evde ben çocukken hep türkiye kanalları açık olurdu. dizileri programları falan izlerdim. kendi kendime derdim ki türkiye ne kadar da güzel bir ülke. ama şimdi buradayız ve devlet ne bize ne de kürtlere hiçbir imkan sağlamıyor. sadece araplara vatandaşlık veriyorlar. büyük bir hayal kırıklığı yaşadım.” diyor.

    bunlar kendi şahit olduklarımdı. bir de duyduklarım var.

    bir dostumun gaziantep ünaldı (sanayinin biraz yoğun olduğu bir yer) semtinin oralarda dükkanı var. çok fazla suriyeli sığınmacı oralarda yaşıyor. anlattıklarına göre bir çok suriyeli, tc vatandaşlığını almış. hatta 3 yıldır almış olanlar varmış ve bazıları seçimlerde müşahitlik yapacakmış. bir suriyeli öğretmen arkadaşı varmış. adam türkçe’yi iyi derecede öğrenmiş. kendisi başvursa o da alabilirmiş. “ama ben ülkeye, bu kültüre ait değilim. eğer vatandaş olursam oy kullanmam da gerekecek.” demiş ve almamış. ama herkes bu bahsedilen kişi kadar duyarlı değil.

    daha bir çok şey anlatabilirim ama bu kadar örnek yeter diye düşünüyorum.

    birçok suriyeli sığınmacı, vatandaşların ve kamuoyunun haberi olmaksızın vatandaş yapılıyor seçimlerde oy uğruna ve bu hiç iyi bir şey değil.

    peşin not: ben milliyetçi bir insan değilim tam tersine enternasyonalizmi savunuyorum. eski entrylerime de bakabilirsiniz. savaştan ya da siyasi düşünceden dolayı ülkemize iltica eden herkese de bir şans verilmeli diye düşünüyorum. insaniyet namına oturum kolayca alınabilir olmalı. ama vatandaşlık bu kadar kolay olmamalı! bu insanların türkiye’nin iç dinamiklerini bilmeden, tarihini, geçmişini bilmeden yani kısacası bu ülkede doğup büyümeden oy verme hakkının olmaması gerek.
  • sözlükte muhtemelen paylaşıldığı saatten ötürü dikkat çekmeyen, kesinlikle yukarılanması gereken başlık. özellikle suriyeli sığınmacılara etnisitesi göz önüne alınarak vatandaşlık dağıtılması iddiası çok önemli.

    bunun yanında sığınmacıların gerçek sayısının da 8-9 milyon olduğu, ancak bunun medyada bile isteye 3.5-4 milyon arasıymış gibi gösterilmesi hedeflendiği de bir başka iddia.

    (bkz: yukarı)