şükela:  tümü | bugün
  • postmodernist içkinlik üzerine bir dizi transpostülatif gerçekliğin yansımalarıdır. sanatçıların sürreal gerçekliği betimlemedeki dadaist perspektiflerinin, ve iz düşümsel gerçeklik algsına yeni paradigmalar getirmiş olması, sanatın ve idenin yeni ve yenilenmiş betimlerine katharsis bir öğretinin çağdaş inisiyasyonu olarak modernist, iz düşümcü yeni bir intertransformatif değerler döneminin başlangıcı olarak görülebilir. böylesi bir deformatif transformasyonun sanat insanları tarafından eş güdümsel ve izdüşümsel bir biçime, transfüzyonist bir yaklaşım içinde evrensellik bilinciyle kuşatılmış işlevsellikten uzak daha çok iç betimsel bir nöro organizma olarak insanın kendi benliksel hiçliğinin, heideggerist bir tavırla bütüncülük içinde görselleştirilmesi gerçek anlamda bir saygıyı hak etmektedir. alter egonun iç dönüşümsel bir şekilde, ancak bogomillerde görülecek bir biçimde sistematik olarak bastırılması şekilselliği ile görsel bir yansıya dönüştüren bir sanatsal edinimde derin bir anlamsallık gizlemek ve bunu izlence paylaşımcısına aktarmak artistlik kavramsallık açısından egomania bir aşamadır. benim bu izlencede bulduğum en önemli farklılık ve yenilik bu şekilde anlamlandırılabilinir.
  • birazdan buralar fular esprileriyle dolacak inibilmemnasyonu.