şükela:  tümü | bugün
  • söylemesi adolf loos'a nasip olmuş, binalarda süs kullanımının düpedüz suç işlemek olduğunu öne süren modern söylem. baroktu, rokokoydu derken şaşadan gözleri kamaşan bazı çevrelerin dibini düşüren bu lafı etmiş, sonra da steiner evi gibi bir yapıyı gözlerine gözlerine sokup akıllarını almıştır.

    gerçi laf mimari yapıları kastederek söylenmiştir ama o dönemde rasyonalizm gazını almış her alanda aşağı yukarı benzer bir eğilim vardır.
  • benzer bir düşünceyi savunan gene adını hatırlayamadığım bir insan fikrini "süsün primitif bir içgüdü olduğunu, örneğin dövme denen nesnenin ilkel insanda çokça göründüğünü, modern insanın böyle bir kaygısı olmadığını" söyleyerek savunuyordu, sene 1930'du, dövmeyi denizcilerden başka kimse yapmıyordu.
  • adolf loos, 1893 te geldigi amerika da chicago school ile tanismis, ve sullivan in mimarligindan ve yazilarindan (ozellikle ornament in architecture) etkilenmistir. sonradan geri dondugu viyana da, gecirdigi buyuk depremin ardindan tekrar yapilanan chicago kentinde gordugu "modernist" mimarligin kolayca kabul edilemeyecegini gordugunde, ornament and crime isimli unlu makalesini yazmistir: "kulturun evrimi, kullanima donuk nesnelerin suslemeden arindirilmesiyla esanlamlidir ... suslemenin kulturumuzle organik bagi ortadan kalktigina gore, artik o kulturumuzun bir disavurumu da degil. bugun uretilen suslemenin bizimle, hatta insanlarla ya da dunya duzeniyle hicbir iliskisi yok. gelisebilmesi imkansiz" (1908).

    100 yil sonra bile loos un alnindan operek pomo culara burdan birlikte el salliyoruz.
  • (bkz: sus curumdur)
  • loos, bu yazıda savını ırkçı ve elitist yaklaşımlarla savunmaya çalışmıştır.