şükela:  tümü | bugün
  • her defasında maksimum bir hafta dayanabildiğim ve kaçarak uzaklaştığım gruplardır beni her kattıklarında ki çok sikko yanları da vardır.
    şöyleki; ilk kız arkadaşlarla olan bir grup vardı yedi sekiz kişilik. hergün sabah sabah abuk günaydın mesajları; yemeklerde yemek fotoları; kuaförde saç fotoları ile sürekli boku çıkıyordu. hani arada benim attığım karikatürler olmasaydı bir hafta da çekilmezdi ya yeter dedim. sonra okuldan veli grubu oldu en son. zırt pırt onun telini isteyen mi, ödev soran mı, muhabbet eden mi, sınav tarihlerini soran mı dersin? sonra spordan arkadaşlar oldu. onun muhabbeti daha da değişikti; bugun 5 km yürüdüm, 500 gr verdim kızlar, şu spor ayakkabıları nasıl? pedometre alıcam ne marka alayımlar falan. derken liseden arkadaşlar oldu ama çok kısıtlı sayıda ki sadece faceden eklemiş olduklarımla. zaten facede gruptaydık bi de hangi akla hizmet whatsap grubu yaptılar anlamadan bi burdan bi de messengerdan mesajlar baymıştı. face i dondurdum, whatsapptan da sürekli buluşma, gezi mesajları geliyordu. hadi birisine katıldım derken zırt pırt gezecekler bunlar ya ne meraklılar böyle. sonra neden gelmiyorsunlar falan. müsadenizle dedim ben yokum artık hiç bir yerde zira ne vaktim ne isteğim var.
    üniversite grubu olsun isterdim o olmadı işte bi tek bak, yazık!..
    haa bi de akrabalar vardı en kötüsü buydu sanırım; kuzenler, halalar, amcalar, yeğenler falan. anam hergün laf sokmalar, kavgalar falan; grubu açan bile bırakıp kaçınca, lav ettik grubu. zira kendim ondan çıkamazdım çünkü büyüklerim vardı saygı duyduğum, küçüklerim vardı sevgi duyduğum falan böyle yani çok trajikomik.
    şimdi işte en son veli grubundan kaçtım kurtuldum bitiyor ya okul da zaten. birisi neden çıkmışsın demiş ona bile cevap vermedim düşün öyk geldi yani.
    amaan ben zaten whastapp'ı en fazla haftada bir onu da birisine foto atmak için kullanan birisiyim. saatlerce yazmayı hiç sevmem, kimseye de hayatta durup dururuken nabersin demem. öyle duruyordu düne kadar, kaldırdım artık kırk yılda baktığımdan. gruplarda sesi kısmaktan bildirimlerin de sıkılmıştım ki gruptan kişiler arayıp okumadın mı diyorlardı, en sinir olduğumdu.
    yani vesselam çok zor iş bunlar. bana göre değil bu yaştan sonra uğraşılmıyor. sürü psikolojisine inansam ve sevsem girecek çok grup bulabilirim her yerde ama sanırım ben onu sevmiyorum işte malesef. böyle kafam daha rahat.
  • grup üyelerinin, sabah altıda "günaydın" ile başlayan gece ikide "iyi geceler"e kadar devam eden konuşmalarının olduğu gruplar.
  • bende de bunlardan bolca var maalesef. birisi yapılan geyikten yılıp sıkılıp grubu terk edince ardından öyle bir dedikodusu yapılıyor ki, bok çukuruna düş daha iyi.
    (x left)
    - ay niye gitti ki bu x şimdi?
    - ayy bırak kasıntıydı zaten o.
    - kıldı, tüydü, yündü ayol.
    - mendebur be, gitsin o zaten.
    - pek sevmiyodum zaten ben de, ruhsuzdu uyuz.

    korkudan gruptan da çıkamıyorum. karadelik girdabında mahkum kaldım aq.
  • ıtinayla susturulur (bkz: mute) ayari ayarlanarak.
  • kreş çocuğunuz varsa, veli grubu buna en tepe örnektir.
    zaten siksok bi dönemden geçiyorum, trollemeye başladım artık.

    kadın a- ben patates salatası getiririm.
    kadın b- börek de benden
    kadın c- o zaman keki ben yapayım.
    delfina - ya ben bişey mi kaçırdım?
    müdür- delfi hanımcım, haftaiçi çocuklarla anneler günü partisi yapmıştık ya hani. haftasonu da sadece annelerin katılacağı bi parti yapıcaz okulda.
    delfina -pek güzel. itfaiyeci kostümlü erkek striptizci de benden o halde. anneler gününü bi kez kutladık. bu da "anneysek ölmedik ya" günü olsun o zaman

    -grupta sessiz, serin rüzgarlar-
    *
  • benim herifin aile whatsapp grubu. kızamıyorum da, tüm ailesi başka ülkede çünkü. 2015 senesinde 1 ay gitti ülkesine, ondan önce 4 yıl gidememiş mesela. 4 yıl ailesini görememek gibi bir durum söz konusu olunca, "çık şu whatsapp grubundan" demiyorum ben de. ailesiyle ana iletişim sistemi o.

    normalde olsa yine sıkıntı olmaz bana ne. bi sürü halalar, teyzeler, kuzenler filan dedikodu geyik yapıp bayram mayram kutluyorlar. ama ülke farklı olunca bir de saat farkı var. bazen gecenin ebesine kadar susmuyor o grup, niye, çünkü bizde gecenin körü ama onların yaşadığı yerde akşam üstü o an. sesini kapadımdı, ışığını kıstımdı filan yine bi yere kadar.

    herif yine korku filmi ışığı suratına vurmuş bi şekilde kıkır fıkır telefonla eyleşiyor. "bana da söyle neymiş" dediğimde de veriyor telefonu bakıyorum saçma sapan bişi, "ya bizim oranın bi türküsü vardır ünlü, kuzen onun sözlerini değiştirmiş çok gomig olmuş ehahe", yat zıbar lan!

    her dedikodudan, her kim yeni işe girmiş, kim sevgili yapmış, köşedeki ev satılmış mı haberi var bari. teknoloji işte, konnekting piğpıl.
  • ramazan dolayısıyla birden ortaya çıkan , 4 adet , adında geleneksel , iftar , buluşuyoruz kelimeleri içeren gruplarım bunlardan. her birinde minimum 5 kişi var. henüz hiçbiri ile iftar edilemedi çünkü sürekli yer ve zaman konusunda değişikliğe gidiliyor. susmuyorlar efendim bir türlü susmuyorlar, bir iftar hakkında ne kadar konuşulabilir ki şurada şu gün hadi eyvallah dersin olur biter. tek tesellim bayramdan sonra 11 aylık bir sessizliğe bürünecek olmaları.
  • susup susmadığını bilemediğim gruplardır. kısaca şöyledir :

    "gruba dahil ettiğiniz için çok teşekkür ederim. herkese iyi günler dilerim".

    -don kilot van daym left group.
  • (bkz: mutelamak)
  • kendimi uykuya alarak kurtulduğum gruplar.