*

şükela:  tümü | bugün
  • jazz ile blues arasindaki bosluga kocca bi kopru atmis, gitar stiline feci sekilde ozendigim 1975 olumlu texasli bluescu.
  • (bkz: tbone walker)
  • elektro gitarı ilk kullanan bluescu.
  • asıl adı aaron thibeaux walker olan, 1910 dallas, texas doğumlu blues gitaristi ve vokalistidir... vokal ve gitar tekniğinin temelinde blind lemon jefferson yatar, ancak walker çok daha yumuşak bir vokal benimsemiştir. ona göre blues gırtlağı patlatırcasına söylenmediği zaman duyguları daha iyi aktarabilir, ancak bunu 1947'de los angeles'a taşındıktan sonra söylediği de kafanın bir köşesinde tutulmalıdır. 1947-49 arasında black & white records, 1950-54 arasında imperial records, daha sonra da atlantic records ile çalışan walker'ın en başarılı çalışmaları 1950 öncesindekilerdir. hatta bb king kendisini gitar çalmaya iten en büyük nedenlerden biri olarak walker'ın stormy monday parçası olduğunu da söylemiştir. her ne kadar zamanlama anlamında bu iddia biraz tutarsız da olsa, king hemen hemen her röportajında tınısını en çok sevdiği gitaristler arasında walker'ı her zaman saymıştır.

    walker'ın kayıtlarında daha çok bir big band havası vardır, zengin nefesli partilerinin arasından çıkan gitar tonu ise, chicago blues'unda görülen sert ve masif gövdeli elektrik gitar tonundan çok caz tonlarına yakındır. bir iddiaya göre walker elektro gitarın farkına charlie christian sayesinde varmıştır, ancak kendisi bunun tam tersini, yani christian'ın elektro gitarı kendinde gördükten sonra çalmaya başladığını iddia etmiştir. iddiadır, bilinmez tabii...

    charlie patton'ın önayak olduğu ve bluesun, genel kanının aksine ilk dönemlerinde hüzün kadar eğlenceyi de içerdiği zamanlardan kalan "eğlence için çalan blues müzisyeni" formatına en uygun gitaristlerden biridir... birçok fotoğrafında gitarı ensesinde çalmak, üstelik bacaklarını açıp yere bir jimnastikçi gibi otururken bu işi yapmak, bir de üzerine açık mavi smokin giymek gibi huyları olduğu görülebilir...

    bir de roomful of blues'un kurucusu duke robillard'ın 2004 yılında çıkarttığı "blue mood" albümünün tamamen t-bone walker parçalarından oluştuğunu, ve kesinlikle dinlemeye değer olduğunu belirtelim ve işbu entry'yi nihayete erdirelim...
  • hendrix'in örnek aldığı ve hatta onun gibi çalmaya çalıştığı blues gitaristi. bunu kendiside ifade etmiştir.
  • ana babası da müzisyendir. blind lemon jefferson ile aile dostudurlar. bu yüzden kendisiyle çok vakit geçirmiştir, hatta profesyonel olarak çalmaya başladıktan bir süre sonra blind lemon jefferson'a yardımcılık etmiştir (giglerde yolunu bulma vs. takdir edersiniz ki o yıllarda kör ve zenci bir müzisyen olmak epey zor olsa gerek) gitar tekniklerinin benzerliği bu yüzden kaçınılmazdır.

    kısa süre dallas'ta charlie christian ile bir grupta da çalmıştır. hatta bir ara muddy waters'ın ekibiyle chicago'da da bir session yapmışlar ama bu sessionda muddy'nin ekibi teknik olarak t-bone'a yetişemediğinden pek birşey çıkmaz. (buna şaşırmamalı, teknik olarak epey farklılar)

    tam adı aaron thibeaux walker'dır. bb king dışında, albert king, freddie king, chuck berry, clarence gatemouth brown, albert collins gibi efsaneleri de etkilediği düşünülürse nasıl bir adam olduğu kestirilebilir.

    bu isimlerden t-bone'a en yakın sesi tutturabilmiş adam bence clarence gatemouth brown'dır ayrıca.
  • bu abimiz otis rush (dolayli olarak luther allison), albert king (dolayli olarak stevie ray vaughan), bb king gibi bir cok blues sanatcisina ilham olmustur. kalin gitar telleriyle kisa bukmeler yaparak ve bas parmagi ile mi teline basarak garip bir stil yaratmis ve turunun tek ornegi texas blues tarzini yaratmistir.
    "call it stormy monday, mean old world" en iyi sarkilaridir.
    tabi bu iki sarkiyi otis rush alip baska bir boyuta tasimistir ama ureten olmasaydi gelistirende olmazdi.

hesabın var mı? giriş yap