şükela:  tümü | bugün
  • menüdeki en şekilli yemeği sipariş etmekle başlayan, yemeğin fotoğrafını çektikten sonra instagram'da paylaşma töreni ile devam eden, son olarak "ben çok yiyemem zaten" ile kapanışı yapılan, adeta bir gerizekalılık kumpanyası. bunu yapan bunu da dedi: "ben hiç yemek yapamam zaten"'

    klişe olan "dünyada o kadar aç insan varken..." geyiğine gireceğim sandınız değil mi? evet gireceğim. ayrıca sadece insan değil, sokakta aç hayvanlar da var. sen eğer doymuş olmamana rağmen sırf kibarlık olsun diye o yemeğin çöpe gitmesine göz yumuyorsan çok ayıp ediyorsun.

    bazı kültürlerde tabağı bitirmek "daha çok istiyorum" anlamına geliyor ama tabağı bitirdikten sonra tekrar koymak için yeltenen adama "doydum çok güzeldi. elinize sağlık ama daha koyma kardeşim. yemek israf etme" demek ayıp değil.

    neyle gösteriş yapacağınızı şaşırdınız lan iyice.
  • yirmi sene oncenin sanrisi. artik kalmadi, kusura bakmayin.
  • kibarlık demek değilde kibarlara mahsustur diyebilirim. bu yüzden bu konuda değişen birşey olmamıştır. nedeni ise basit: birincisi ekmekle tabak sıyırmak ekmeği banarak yemek yemek kabaca karşılanır, ikincisi ise çatalla kaşıkla yemeğin tanesini tabakta kovalamak(daha iyi bir tabir aklıma gelmedi) da kibarlığa yakışmaz çıkan ses ve ortaya çıkan görüntüyle masada dikkat çekersiniz. ekmeği banarak yiyip bir lokma tabakta bıraktıysanız o bıraktığınız kibarlık değildir. tabağı döndürerek yemeği yedikten sonra bıraktığınız yemekte kibarlık değildir.
  • kültürünüzü sikeyim açsam bitiririm sevmediysem ya da yiyemediysem bırakırım lan pmkmfkmfkf. kaşığı götünüze monte edip amuda kalkarak tabaktan yiyince kraliyet ailesinden sayılıyormuşuz kesin bilgi yayalım. ayrıca tek kaşıkla ana yemek, tatlı masadaki her şey yenmez hayvan herif bırak her yemeği her lokma için ayrı çatal kaşık kullanman lazım. bunlar hep kibarlık öğrenin nezaketsiz götverenler.
  • kızların sandığı şeydir.
    erkek adam tabakta yemek bırakmaz, bırakmamalı.
  • yemekhanede sık sık görülen tiplerdir.
    bir gün üşenmicem bi iki tanesinin tipini kafama kazıyıp takip edicem acaba beğenmediler yada yiyemediler de bıraktılar mı yoksa alışkanlık mı olmuş çok merak ediyorum gidip soramıyorum da.
  • kusura bakmasınlar ama bu konunun uzmanı hemcinslerim oluyor. yemekhanede tabağında yemek bırakan tek bir erkek dahi görmüyorum, iştahla alakalı ise de çözümü basit, tabağınıza az yemek alın bi zahmet.
    aşçı her seferinde yeter mi diye soruyor, "bi kepçe yeter" de veya "bu bana fazla birazını alın" de, en az 30 senelik mideni tanıyamıyor musun, ne kadar yiyebileceğini kestiremiyor musun?
    vallahi çok sinirleniyorum, ne kadar normal geliyor herkese, bir ben mi garipsiyorum anlamıyorum.
  • çok doğru değinilmiş bir tespit. bende de çocukluktan gelen alışkanlık, tabağımdakileri bitirmeye çalışırım. gerçekten yiyemeyecek durumda isem bırakırım ve öyle bir imkanım varsa tabağa yiyeceğim kadar yemek alırım. ama malesef tabağındakileri doymadan sırf bırakmış olmak için bırakan da var.
  • kendimi bildim bileli tabağımda yemek bırakmadığım gibi, bir de yanımda tabağında yemek bırakan arkadaşların kalan yemeklerini yiyesim geliyor. tanrım şu huyumu tez zamanda al benden. bu kadarı da ayıp yani.
  • (bkz: israf)

    kuul olmuyorsun tatlı kıs, bil istedim.