*

şükela:  tümü | bugün
  • en sevmediğim türk geleneklerinden. dün tv'de halkalı saldırısında öldürülen buse'nin cenaze törenini izliyordum. son anda bir teyze gelip gelinlik değil de duvak örttü tabutun üstüne. mürvetini göremeden mahiyetli iyi niyetli görünen bu adet benim cinlerimi tepeme çıkarıyor. yani bir bayanın bu dünyadaki yegane vazifesi gelin olmaktır, onu da olamadan gitti bu dünyadan konulu bu gelenek aslında şu an şikayetçi olduğumuz ve anlam veremediğimiz bir çok sosyolojik bozuklukla ilintili bir durum. teyzeler amcalar; gelin olmaya gelene kadar o kızcağızın yapacağı bir sürü vazife vardı bu dünya için. kendini eğitmek, bilgili görgülü vizyon sahibi genç bir hanım olarak meslek sahibi olmak, mesleğiyle yaşadığı topluma hizmet vermek, insanları sevmek, ağaçları korumak, cehaletle mücadele etmek, bulunduğu toplumu ileri taşımak, dünyaya faydalı bir iz, bir yazı, bir resim, birşeyler bırakabilmek hani.. bu toplumdaki en hastalıklı durumlardan biridir kadın cinsinin üzerine zorla yıkılan ''gelin olmak ve annelik senin en kutsal vazifendir'' yaptırımı. umarım bir gün değişir.
  • yaşasaydi birinin kadını olurdu, başka da bir şey olamazdı mesajını hissettiren adet.
  • insanların takacak bişeyler aradığını göstermiş adet. ordaki mantık "yaşasaydı anca gelin olurdu" değil, her annenin kızıyla ilgili en büyük hayalinin onu beyazların içinde ışıl ışıl parlayan ve mutlu gözleriyle ona bakarkenki halini görmek istemesidir. tabuta konan o duvak da ilelebet yaşanacak bu özlemi anlatır.

    umarım kimse yaşamaz ama o kadar saçmaysa sizin kızınız ölürse yapmazsınız olur biter. başkalarının yapmasının da ne mantıkla size battığını düşünüyorum, manyaklık derecesine gelmiş bir feminizmden başka bir cevap bulamıyorum.
  • bir kadının en erdemli sıfatının gelin ve anne olmadığını düşünenlerin manyaklık derecesine gelmiş feminist olduklarını düşünenler oldukça, tabuta gelinlik ya da duvak örtmeyi bırakın tabutun çevresine kırmızı kurdele bağlansa garip karşılamamak gerekir.
  • manyaklık derecesine gelmiş bir feministten ziyade, her insanın birey olarak doğduğu ve herşeyden önce birey olarak değer verilip saygı gösterilmesi gerektiğini düşünen aklı başında hümanist bir insanın hoşlanmayacağı gelenektir.
  • bir gün, bir yerlerde, bilmediğim bir zamanda, olabilecek en kalp kırıcı şeyi tanımlamak durumunda kalırsam ve ekseriyetle olduğu gibi, calvino bilinç akışı tekniğiyle yazsa bile kıymet verilir bir hale gelmeyecek olan düşünsel karmaşamın içinde kaybolacak hale gelirsem, kendi bedenlerimiz üzerinde bile mutlak karar verici olmayışımızı gündeme getirmeyi tercih ederim. bunu söylerken hal-i pürmelalimi de konu ediyor olurum pek tabii ama buna daha genel bir değer atfettiğim için böyle bir tercih yapmış olurum. ve fakat bu aslında pek yeterli de olmaz. konuyu açınca öldükten sonra bile, mesela yalnızca kalanlar için yapılan cenazelerde de bedenimize dair hakkımızın yok sayıldığını aklıma getirmem gerekir. sonra bir anlığına aklıma hakim olabilirsem, sırf bu yüzden bile cenazelerden nefret etmem gerektiğini idrak edebilirim. belki.

    bugün bir haber gördüm, gaziantep'teki saldırıda ölen bir kız çocuğu. adını bilmiyorum. okumadım. yaşını da bilmiyorum. fakat fotoğrafını gördüm. epey küçük. hele ölmek için çok küçük. cenaze töreni yapılmış. en az üç çocuk politikası ile ucuz iş gücü peşinde koşan ve çocuk dediğin entiteye ancak doğmadan veya iş gücü haline gelecek ya da ölebilecek fiziksel gelişmişliğe eriştiğinde değer veren devletin, herkesten küçük, fakat içten gelen bir sanrıyla kendine güvenli büyükleri de cenaze törenine katılmış. taziyelerini bildirmişler. sonra çocuğun ailesi tabutun üzerine beyaz bir gelinlik örtmüş. sonra her şey bitmiş. devlet gitmiş. cenazeye gelenler dağılmış.

    bir geleneğe karışılır mı diyen olsa pekala karışılabileceğini kıçımı yırtana kadar anlatabilirim pek tabii. ama böyle bir ülkede, bu kadar yorucu ve bıktırıcı bir iklimde yaşıyorken onu konu edecek veya tartışacak halim yok şu sıra. yani derinlemesine dalıp da tabuta gelinlik örtülmesinin niçin son derece cinsiyetçi ve tabutun içindeki insanı değersizleştirici bir gelenek olduğunu açıklamak gibi bir heves sahibi değilim. fakat nasıl anlatabileceğimi bilmediğim bir nedenden ötürü bu konu hakkında yazasım geldi. fazla mı kuruntu yapıyorum bilmiyorum, fakat bir insanın tabutunun üstüne gelinlik örtülmesini ciddi olarak kalp kırıcı buluyorum. bu söylediğimin pek tabii o aile ile bir ilgisi yok. kimseye bir şeyin dersini de vermeye çalışmıyorum. fakat yine de bir insanın, sevdiği birini bir olamamışlık üzerinden tanımlamasının, üstelik bunu en yoğun şekilde duygularını hissettiği ve gösterdiği anda yapmasının, daha doğrusu öğrenilmişliklerinin onu buna zorlamasının feci derecede üzücü olduğunu hissediyorum.

    belki de abartıyorumdur. yine de bana yapacak bir şey yok. böyleyken böyle. derdim budur. tevekkül ile de aram bozuk.
  • feminizmle ilgisi olmayan hatta karşı duruşu olan bir kadın olduğum halde, kadına yönelik cinsiyetçi bulduğum eylem.

    "bütün genç kızlar telli duvaklı gelin olmak ister"i empoze eden sinema filmlerinin aksine, genç kızların başka hayalleri de olabilir çünkü.

    ben, bugün ölürsem stetoskobumla uğurlanmak isterim, beyaz duvakla değil, illa bir mesaj kaygısı güdecekse gömülme törenim. çünkü benim beyaz duvakla kıyasa bile sokmayacağım bir hayalim var, mesleğime -hayatta en çok inandığım, sevdiğim, saygı duyduğum şeye- ulaşmak.

    başka bir kadın için avukat cüppesi giymek, tebeşir (ya da board marker) tutmak, t cetveli, mikro pipeti, enstrümanı....... önemli olabilir.

    tekrar ana konuya dönersek, erkeklerin smokinle uğurlanmadığı bir dünyada kadını üretim aracı olarak gören sistemin adetidir.

    mini not: kendimi evlenmek zorunda hissetmiyorum, ama "kesinlikle evlenmem" de demiyorum. belli olmaz böyle şeyler. benim bundan daha önemli bulduğum bir amacım var, hepsi bu.
  • ben öldükten sonra tabutuma ister gelinlik örtülsün, ister gazete kağıdı serilsin çok da umurumda olmayacak olan hareket.

    ölmüşüm sonuçta ben. yokum yani artık, bunun benim varlığıma ya da kadınlığa ne kadar etkisi olabilir? "kendini kariyerine adamış, hırslı çalışkan modern bir insandı ama tabutuna gelinlik örttüler, bir anda gözümdeki kendi başına hayata tutunmaya çalışan o kadın profili gitti seni gidi bok'un off yhaa." denmeyeceğine göre hiç de sıkıntı yapamam.

    ha ille de sen ölürsen seni ifade eden bir şeyler örteceğiz ne olsun diye sorulacak olursa bana bir zamanda, valla trençkot örtün derim. trençkotları çok severim, çevremde trençkotlarımla tanınırım. yok ille de gelinlik örtülür denecek olursa da örtsünler be, ölmüşüm zaten artık o an, genç yaşımda ölmüşüm. sonuçta ölü halimle de kadınlığı, ayrımcılığı filan düşünemem artık. düşünmek istesem de düşünemem zaten.

    (bkz: aptal aptal saçmalamak)
    (bkz: ben iyi değilim)
    (bkz: kendi yazdığı entry'den utanmak)
  • nekrofililerin hoşlandığı saçma bi gelenek.