şükela:  tümü | bugün
  • genelde evlerde tureyen, insan kaniyla beslenen, pis kokulu, yassi kucuk igrenc bocek..
  • (bkz: karafatma) (bkz: hamambocegi) (bkz: pire)
  • bazı memelilerin ve kuşların kanlarını emerek büyüyüp beslenmeye gayret gösteren 74* böcek türünün ortak adı. kanımızı emer, pistir, hiç birşey yiyip içmeden 1 yıl yaşarlar*. ısırdığı yer kızarır, kaşınır, uf olur. bu dangalak böcekler utanmadan; kırlangıç, domuz, yarasa ve dahi tavuklara saldırırlar*. evrende ne kadar var ise külliyen toplanmalı, içerdikleri kan teker teker alınıp önce kızılaya bağışlanmalı, sonra topluca imha edilmelidir.
  • tahtakuruları, saklandıkları yerlerden gece çıkarak kanla beslenen, koyu kırmızı renkte, ortalama 4-5 mm uzunluğunda böceklerdir. isıdıkları yerlerde kırmızı, yuvarlak ve sert kaşıntılı lezyonlar oluşur. duyarlı kişilerde ürtiker, ödem ve kanamalı kabartılar görülebilir. kaşıntıyla oluşan deri örselenmesi ikincil enfeksiyonları hazırlar. ender olarak genel alerjik tepkiler ortaya çıkabilir. emdiği kanın sindirim artıkları yatak çarşafında koyu lekeler olarak görülebilir.

    konağa* yalnızca beslenmek için gelen asalak, daha sonra korunaklı yerlere çekilir. emdiği kanı sindirmesi günlerce sürebilir. tahtakurusunun insana hiçbir hastalık bulaştırmadığı sanılmaktadır. tedavi genellikle belirtilere yöneliktir. bu böceklerin üredikleri yapılarda bütünüyle yok edilmesi gerekmektedir. ama kullanılan zehirlere karşı dirençli nesiller geliştiğinden tahtakurusuyla mücadelede de farklı kimyasal maddeler denenmek zorunda kalınmaktadır.
  • hüeyin cahit yalçın'ın aktardığına göre bu sözcük abdülhamid döneminin yasaklı sözcüklerindenmis.. sebebi ise "tahtın kurusun" bedduasıyla bir ses benzerliği taşıması.. neme lâzım.
  • ahsap evlerde ve askeri koguslarda siklikla rastlanan, kasintili bir gece sonrasinda kaldirilan yataklarin altinda tesbih tanesi gibi dizilmis olarak bulunmasi olasi hasere turu.
  • latince adi "cimex lectularius"dur.
  • karıncadan biraz büyükçe bir hayvan. burnunuzun yakınına gelirse leş gibi bir koku hissedersiniz. bir gecede torununun torununu görmekle meşhurdur. evinizde bir tane görürseniz hemen evi terk etmeniz tavsiye edilir. zira ertesi gün koca bir koloniye dönüşürler.

    kurtulmanın tek yolu zirai haşereler için kullanılan zehirdir. üzerindeki "evde kullanmayınız" yazısına aldanmayın*

    (bkz: pratik bilgiler)
  • (bkz: anobium)
  • (bkz: paraşütçü haşere) adıyla da bilinir. eski ahşap yapılarda çok bulunur. yanyana çakılmış iki tahtanın arasına girebilecek kadar yassıdır. ısırdığı yeri şişirir, kızartır ve kaşındırır. hızlı kaçar. yavruları renksiz denebilecek kadar beyazdır. kan içince göbekleri kırmızı olur, şeffaflık kamuflajını yitirirler. evde bir adet görmek aslında yüzde birini görmektir. ilk ilaçlamada bu gerçeği görebilirsiniz. kuvvetli tarım ilaçlarından başka bir şey kökünü kurutamaz. genelde eve gelen misafirlerin çantalarında ya da kıyafetlerinde gelirler. kimse "yürüyün arkadaşlar, dayımlara gidiyoruz" demeyeceğine göre aslında kötü niyet yoktur. bu komando yeteneği tahtakurusunundur. kötü kokuludur. viski için babaannem "tahtakurusu gibi kokuyor" derdi.
    paraşütçü haşere lafı da, yine eski ahşap evlerde ortaya çıkmıştır. yatakların etrafına yapışkan yapraklı bitkiler konurmuş gece yatmadan. bunlar da yatağa doğru gelirken yapışırlarmış. bir kısmı tavana çıkar, emebileceği birinin sıcaklığını duyunca kendini aşağıya bırakırmış. "paraşütçü mü oldun tahtakurusu?" gibi bir şarkısı bile varmış ama, aradım, mamafih bulamadım.