şükela:  tümü | bugün
  • o ne yaman iç sestir öyle, ne yaman. uzun uzun yazmak istersin, dolusundur, kelimeler beyninin içinde ahenkle raks ediyordur; hikaye yazılabilir o kelimelerden, çok güzel bir şiir de çıkar hikayenin yanında, bitmez kelimeler uzunca bir tanım da yazılabilir aşka, sevgiye, dünyaya, hayata ya da fezaya dair. bir anıyı, sonrasında bir hayali* anlatacak kadar kelime kalır hâlâ zihinde. son kalanlarla da dokunmak istersin yanında olmayana. son lokmayı sıyırırsın da tabaktan, bir başka olur ya tadı, öyle lezzetli kullanmaya çalışırsın o elinde kalan son birkaç kelimeyi. ya saçlarına asacaksındır, ya kokusuna bulayacaksındır ya da kömür karası sürme niyetine gözlerine süreceksindir. işte tam bunları yazacakken o lanet olası iç sesin, unutmak istediğin ve düşünmek istemediğin üç beş şeyi kulağına fısıldar; beynin tarumar, kalbin harap olur. bitap olur düşersin de elinde kalan, kelimeler yerine gözünden akan bir kaç damla yaş olur. ben ki sevişirken ağlamış insanım, bu hain düşüncelere teslim olmasam da gözlerim söz, sözlerim göz dinlemiyor işte. hayat zor, çok zor.
  • iç seslerden sadece biridir.
  • dinlemiyorum,yazıp yazıp siliyorum ben de