şükela:  tümü | bugün
  • şimdi bakıyorum tabi, dağlara, nehirlere, kayalıklara, ovalara falan, bir iki ecük bücük şekil, aralara bolca yaprak serpiştirmeler, olmadık yere ot dikmeler falan, sıkıcı hakikaten. yaratıklar desen ayrı bir facia. 7 milyar insandan en fazla 10 tane kate upton ya çıkar ya çıkmaz. ama yaratıkları bu dünyadan saymamak lazım. ben dekordan, dünyanın dünyasallığından söz ediyorum. yaratıklar belki virüs gibi ölmez hücrelerle başka yerden geldi muhtemelen.

    diyeceğim o ki, tatile çıkacağım mesela, düşünüyorum dere, tepe, deniz, çok sıkıcı. bu yaşa kadar görmüşüm göreceğimi. asıl estetik uzayda. o nebulalar falan süper ama dünya işte öyle taş üstüne taş, aralar ot-dal-yaprak estetiği. sıkıcı.

    onun için islam'da falan resmi yasaklamışlar, belli ki. şimdi ressam bir ağaç çiziyor, dönüp bakmasan olmaz, süper, alıp uzayı turlayasın gelir. ama aynı ağacı göster, dalına çıkasın gelmez. yasaklamışlar haliyle, allah'ı aşağılıyor diye. haklılar da.

    tanım. tefekkürlük mesele.