şükela:  tümü | bugün
  • hristiyanların, isa mesih'i rab ve kurtarıcısı olarak kabul edenlerin mükafatıdır.

    mesih, bir konuşmasında "artık size kul demem. çünkü kul efendisinin ne yaptığını bilmez. size dost dedim. çünkü babamdan bütün işittiklerimi size bildirdim." demiştir. [1]

    tanrı'nın kulu olmak ile çocuğu olmak arasındaki farkı bu ifadelerde net bir şekilde görmekteyiz. tanrı'nın çocuğu olmak mirasa ortak olmaktır, çünkü sadece evin meşru çocuğu mirasta hak iddia edebilir.

    "rabbimiz isa mesih'in tanrısı ve babasına övgüler olsun. çünkü o, kendi büyük merhametiyle yeniden doğmamızı sağladı. isa mesih'i ölümden diriltmekle bizi yaşayan bir ümide, çürümez, lekesiz ve solmaz bir mirasa kavuşturdu. bu miras sizin için göklerde saklıdır.[2]"

    isa mesih de tanrı'dan bahsederken "baba" demiştir, tek bir yerde ise ona "tanrım" demiştir. haçtayken, günahları üzerine aldığında "tanrım tanrım beni neden terkettin?" demiştir. işte baba ile olan tek ayrılığı, tek resmi konuşmasıdır bu adeta. çünkü günah'ın olduğu yerde tanrı ile araya mesafe girer. tıpkı isa'sız hayatımızda tanrı'yı hep uzak, soğuk, bizimle ilgilenmeyen, umrsamayan, cezalandırmaktan başka bir şey düşünmeyen, zor durumumzda bize yardım etmeyen biri olarak düşünmemiz gibi.

    romalılar'a mektupta rab'den gelen esinle pavlus bu konuda şunları yazmıştır: "tanrı'nın ruhuyla yönetilenlerin hepsi tanrı'nın oğullarıdır. çünkü sizi tekrar korkuya götüren kölelik ruhunu almadınız, oğulluk ruhunu aldınız. bu ruhla, «abba, baba!» diye sesleniriz. ruh'un kendisi, bizim ruhumuzla birlikte, tanrı'nın çocukları olduğumuza tanıklık eder. eğer tanrı'nın çocuklarıysak, aynı zamanda mirasçıyız. mesih'le birlikte yüceltilmek üzere mesih'le birlikte acı çekiyorsak, tanrı'nın mirasçılarıyız, mesih'le ortak mirasçılarız."[3]

    rab'be baba demekle sanki rab bizim doğal (fiziksel) babamız anlamını çıkartmamaktayız. rab bizim ruhsal babamızdır. isa mesih'e oğul derken de rab'bin sözü (kelamı) , kelimetullah anlamında kullanmaktayız. tanrı'nın doğmamış ve doğrulmamış olduğunu ve sadece tek tanrı olduğunu biliyor ve iman ediyoruz. rab'be baba diyoruz çünkü oğlu isa mesih'in kurban kanı sayesinde bağışlanan günahlarımız sonucunda o'na yaklaşma imkanını ve cesaretini bulabiliyoruz. rab'bin öz halkı olduk ve o'nun çocuklarıyız. bu sevgi ilişkisini belli etmek için "baba" diyor, o'nun bizi düşünen, kollayan, ilgilenen karakterine şükrediyoruz.

    [1] (yuhanna 15:15)
    [2] (1. petrus 1:3-4)
    [3] (romalılar 8:14-17)