şükela:  tümü | bugün soru sor
  • gariptir.

    ben fakir ve sefil bir vatandaşım. hatta vatandaş bile denilmeyecek, ezik bir domates kadar hürmet görmeyecek bir hiçim. yere düşsem kimse kaldırmaz, hasta olsam çorba yapanım bulunmaz, ölsem cenazem yıkanmaz, varlığımın herhangi mantıklı bir nedeni bulunmaz.

    böyle biçare ve fukara bir şekilde yaşayan, aslında ölmeyi hak edip fakat hala yaşamaya çalışan ben, geçenlerde yüce devlet-i âli 'mizin organize etmiş olduğu tanzim satış noktalarının birinde kuyruğa girdim. bu kuyruğa girer girmez, etrafımdaki yoksul insanlarla hemencecik kaynaştım; onlarla sohbetler ettim, şakalaştım ve yakınlaştım; gördüm ki, yalnız değildim. evet, bu ülkede benim gibi kamyonlarca insan vardı.

    tıpkı bana benzeyen bu insanlarla tanzim kuyruğunda yaklaşık 3 saat (5 de olabilir) geçirdikten sonra ufkum genişlemeye başladı; dimağım parladı, gözüm açıldı, içimde kaynağı mevhum bir umut yeşerdi, yüzüme ise tatlı tatlı yorgunluk sivilceleri saçıldı.

    şahsımdaki bu değişimin nedeni açıktı; koskoca devlet, benim gibi yoksunları doyurmaya ant içmişti, hem de geliş fiyatına! üstelik herkese eşit miktarda meyve ve sebze dağıtılıyor, insanlar kuzu kuzu sıralarının gelmesini bekliyorlardı. arbede yoktu, sabırsızlık yoktu, sonsuz bir itaat ve büyük bir sebat vardı. buradaki bu sessiz ve eşsiz uyum, oluşan hoş dostluk havası, bünyemdeki fakirliğin çekilmez kahrını silip atmış, beni ve yeni dostlarımı mesut ve bahtiyar etmişti.

    bu tarifi güç tablo karşısında, bir kez daha büyüklerimizin büyüklüğünü düşündüm, sol taraftaki gözümden ılık ılık yaşlar süzüldü ve -belki inanmazsınız ama- sarı ve fakir tüylerim bile diken diken olup, zengin kalkışı yapıp ayaklandılar. önce yaradana el açtım ve şükrettim, ardından da hükumetimizi düşündüm ve "hüloooğğğ!" diyerek haykırdım, hatta anırdım.

    artık mutluydum ve kendimi çok önemli hissediyordum. bütün marketler kahrolsundu, bütün stoacılar ve stokçular ölsündü, biz çok yaşasındık, devlet büyüklerimiz çok yaşasındı, kapitalizm yıkılsındı, zenginler ölsündü, bütün fakirler zengin olsundu...

    gelecek olan bazı muhtemel mesajlar için peşin not: ütüden anlamayan nesle aşina değilim!