şükela:  tümü | bugün
  • ispanyol mezelerinin genel adı.

    sadece granada'da içkiyle birlikte bedava (kola bile içseniz). ısmarlanan her içkiyle birlikte yeni ve değişik bir tane gelir. bazen ne istediğinizi sorarlar, bazen de uygun gördükleri birşeyi getirirler. üzerine zeytinyağlı domates rendesi dökülmüş kızarmış ekmek dilimi (istenirse peynir ile), kremalı pırında patates, içine sardalya doldurulmuş yarım avakado, küçük tabaklarda çeşit çeşit paella, jamon serrano ve çeşit çeşit peynirler, ekmek dilimi üzerinde peynir ve bir kızarmış yumurtanın az pişmiş sarısı, çeşitli çeşit salamura zeytinler, gaspacho (domates, salatalık, sarımsak ve sirkeyle yapılan yaz çorbası), chorizo (salçalı sucuk), haşlanmış karides, tortilla (börek kıvamında, patatesli soğanlı, kabarık ispanyol omleti), çoğunlukla küçük bir mutfağa sahip aile işletmelerinde küçücük tabaklarda günün yemeklerinden tadımlık porsiyonlar ve daha neler, neler...

    endülüs'te hayat başkadır!
  • meksika dolaylarinda bardakta getirilen icecegin uzerine kapatilmis salama denir. boylece hem sineklerin girmesine mani olunur hemde musteriye meze...
    daha sonralari meze niyetine getirilenler de tapas olarak adlandirilmis.
  • ah ah bi de sarımsaklı mantarları vardır ki yedikçe yiyesi gelir insanın, küçücük biberleri de tadılmalı. bi de en panada diye bir çiğ börek versiyonları var o da süper.
  • “la tapa” aslında öğle ve akşam yemeklerine kadar mideyi idare etmesi için alınan ara öğün şeklinde ifade edilegelmektedir.. nerden geldiği konusunda da bazı hikayeler anlatılır şöyle ki; ispanya kralı 10. alfonso bir hastalığa yakalanır ve öğünler arasında şarapla beraber ufak ufak atıştırması gerekir.. gel zaman git zaman alfonso iyileşir ve hemen bir ferman yayınlayarak der ki; “bu kastilya topraklarında yaşayan hangi insan evladı şarabı, aperatiflerle yemezse işte o bizden değildir”.. başka bir hikaye de çiftçilerin ve işçilerin çalışırken atıştırmalarından geldiği yönündedir.. nerden geldiği de pek önemli olmamakla birlikte fevkalade faydalı bişeydir bence tapas olayı.. geleneksel içeçeği pek tabiki şaraptır.. tapasların içerikleri ispanya’da bölgeden bölgeye değişiklik gösterir.. fakat temel bazı yiyecekler sabittir, zeytin, jambon, peynir gibi.. soğuk servis edilir ve evde veya bir büfede alınışa gore de farklılıklar arzedebilir.. misal madrid’in merkezindeki ünlü köşe restoranda pembe şarap, tütsülenmiş domuz jambon olarak tapas alınabilirken, evde kıt kanaat peynir, zeytin, çiğ sucukla yaptığınız ziyafet de tapastır nihayetinde..
  • tapas ickiden keyif alma olayinin en ust mertebesidir. turkiye'de gercek tapas yenemez. ayni sekilde gercek anlaminda tapas endulus haricinde ispanya'da da cok yenemez. cunku tapas icecegin yaninda ucretsiz getirilir. turistik mekanlarda (ki bu ispanya'nin hemen hemen her yeridir) tapas ucretlidir. alkol almaniza gerek yoktur. su bile icseniz size bir dilim tortilla, cherizo iberico veya jamon verilir. turkiye'de tapas bar acilamaz. acilirsa icerisi bedavaya yemek yemek isteyenlerle dolar. tapas'in keyfi kalmaz.
  • venta del toroda cesitleri mevcuttur, afiyetle yenilebilir...
  • eski tivoli nin yerine açılmış mekan, fişlerinde hala tivoli yazıyor.
  • cherry şişelerine sinek konmasını istemeyen ispanyollar tarafından yapılmıştır. tapas adını verdikleri bu ekmek, likörü içmeye başlamadan önce altlık vazifesi görsün diyerek yenilirmiş. sonrasında ise bir kültüre dönüşmüştür.
  • ispanyol mezelerine verilen genel isim olarak bilinse de aslinda ispanyol acik bufe kulturunun adidir. sadece yemegi degil sosyal bir faaliyeti de anlatir.
    bu sosyal faaliyet bir masanin üzerine cesitli sicak, soguk mezelerin yerlestirilip herkesin eline bir catal vermek suretiyle baslatilir. tapasin ozelligi herkesin ayri bir tabaginin olmamasi, herkesin masanin etrafinda donerek masadaki tabaklarin icinden yemesidir.