şükela:  tümü | bugün
  • arada düşülmesi gerekir. sonra dönüp "ulan ben neymişim" ya da "ulan neler yapmışım" diye hatırlanıp, çocuğa toruna anlatılacaktır.
  • türkiye için yeni bir şeylerin, öyle ya da böyle başladığı/başlatıldığı gün.
    hepimiz için yeni bir dünyaya adım atmanın tarihi.

    göreceğiz...
  • braketlerimin takıldığı gün bakalım kaç yıl sürecek
    edit:saat on ikiyi gectigi için tarih olarak yanlıs oldu 06.12 olacak :)))
  • 27 mart 2020 cumartesi saat 02.01 iş bu entryi tamamladığımda kaç olacak kim bilir.

    tarihe not düşmek isteyenlerin uğrayacağı başlık.

    şu an "dilek taşı" adlı parçayı dinliyorum. odamın şeklini yine değiştirdim. temizlik yaptım nevresimleri değiştirdim. yorucu bir gündü anlayacağın. bir süreliğine de olsa coronavirüs salgınını, ne derece ciddi ve hayati olduğunu unuttuğun bir gündü.

    yarın aslında bugün oldu alışverişe gitmek zorundasın ve de eczaneye. teyzenin de üniversitede işi var ders notlarını alması gerekiyormuş ona da yardımcı olacaksın. ailen yaklaşık iki haftadır falan dışarı çıkmadılar. her şey sana bakıyor. dışarıyla alakalı olanlar yani.

    elinden geldiğince yapmaya çalışıyorsun. araba kullanmaya da iyi alıştın. uzun yol yapasın var ama gidecek bir yerin yok.

    eski videolara, fotoğraflara daldın... eskilerin yenilerden huzurlu olduğunu fark ettin ve son zamanlarda çok fotoğraf çekmediğini.

    eskiye özlemin arttı ama ne fayda. şunun şurasında on yıl öncesinin belki de taş çatlasa on beş yıl öncesinin anılarını barındırıyorlar ama şu an hazineymişçesine değer veriyorsun o video ve fotoğraflara.

    hayatında hala biri yok hani uzun yollara çıkmak isteyeceğin türden. o arabaya atlayıp birbirinize yol arkadaşı olup, ayvalığın havasına benzer ya da oraya doğru yol alıp güneşin saçlarını kurutmasını istediğin...

    ne tuhaf bir salgının kendini bu kadar yalnız hissettirmesi... ve türün devamlılığı adına çoğalma dürtüsü yaratması... bu dünyaya bi çocuk getirmek düşüncesi beni zaman zaman darlamıştı. bu dünyaya çocuk getirenlerin deli olduğunu düşünürdüm.

    sonra kuzenim de benim düşünceme hatta benden katı olmasına rağmen evlenip çocuk doğurunca ben de "teyze" olunca her şey değişmeye başladı. ufaklık büyüyor... gözden uzakta öyle ha diyince gidemeyeceğimiz kadar uzakta.

    doğumuna bile gidemedik ta fransalarda olduğu için... ama onu ilk kucağıma alışımda tuhaf hissettim. acaba ben geç mi kalıyordum... ama doğru insan olmadıktan sonra evlenmenin bi anlamı yoktu benim için... o yüzden o "doğru"yu arıyordum.

    hala karşına çıkmış değil bay doğru. ya da gerçekten öyle biri var mı... yoksa doğru dürüst sevmeden sevilmeden bi ayrılmak üzere yazılmış kaderin... umarım öyle değildir.

    2016 yılına ait "gelecekteki bene" diye kaydettiğin bi video izledin dün. orada hissettiklerini, söylediklerini de unutucak mısın yoksa çoktan unuttun mu...

    neden korkuyorsun? şimdi herkes bir şeylerden korkuyor. yalnız değilsin. ama bi anlamda da yalnızsın. tuhaf değil mi... öyle. kedin pamuk iki de bi gelip kontrol ediyor seni iki sevdirip gidiyor. eşyaların yeri değişti ya tanımak için galiba. ya da endişeli olduğunu fark ettiği için yanına uğruyor.

    endişelisin. korkuyorsun. bu durum daha ne kadar sürecek bilmiyorsun aslına bakarsan kimse bilmiyor.

    asıl endişelendiren de zaten "belirsizlik"... bunları düşünmeyi bırakmalısın. ve artık uyumalısın da. saçların toplamıştın şimdi açtın ve şampuanın kokusunu burnunda hissettin. işte bu kokuyu duyduğunda hissettiğin huzur, mutluluk dilerim daim olur artık. o ferahlık duygusu hep çevrende olur...

    dilerim o "doğru"yu doğru zamanda doğru yerde bulursun. her şey gönlünce olsun. bunu hak ettiğini düşündüğüm bir gönlün var... umarım gerçekte de öyledir.

    umarım yarından itibaren her şey düzelmeye başlar ve en kısa sürede düzelir...

    umarım herkes yaşattığını yaşar ve özü gibilerle denk gelir...

    umarım tekrar bu yazıma denk geldiğimde kaç zaman sonra olursa olsun en azından hayallerimden birini gerçekleştirmiş olurum...

    umarım!