şükela:  tümü | bugün
  • nedense beni ürperten durum. bu konuda yanlız olduğumu sanmıyorum. tarihi mekanlar, geceleri özellikle de yeteri kadar ışıklandırılmamışsa, beni ürkütüyor nedense. hayaletlere, ruhlara, perilere inanmam. baştan söyleyim. ama nedense kişisel fobilerim arasında bu da var.
  • içinde bulunduğunuz mekanın yüz hatta bin yıllardır var olmasının, verdiği yaşanmışlık hissinin o anki ıssızlık, terk edilmişlik hissiyle birleşince oluşturduğu durumdur... bunlar birleşince insanın aklına da bazı paranormal mitleri, efsaneleri getirmesi ve korku duygusunu tetiklemesi gayet normaldir... en son didim'deki apollon tapınağı'nda yaşamıştım bu duyguyu gündüz vakti... benim o an tarihi eser diye elimde fotoğraf makinesi ile gezdiğim yerde yüzyıllardır hatta bin yıllardır neler yaşanmıştır, ne öyküler vardır hissi beni bitirmişti resmen... o an başka gezenler olmasa, yalnız kalsam altıma sıçabilirdim yani... sonra medusa'yı yanağından öpmüş ve kendimi bir doz da olsa rahatlatabilmiştim... sırf bu sebepten dolayı bir süredir aklımda olan yerebatan sarnıcı planımı erteliyorum... eğer bir gün yerebatan sarnıcı'ndaki ters medusa heykeline kerkinen bir adam görürseniz bilin ki benim ve rahatlamaya çalışıyorumdur, linç etmeyin lütfen. aslında bir yönden kendiniz adına sevinebileceğiniz bir özellik olabilir bile... söz konusu tarihi mekanı sırf instagram'a koyulacak fotoğraf çekinme yeri gözüyle görmediğinizi, o mekanı yaşayarak ve hissederek gezdiğinizi gösterir...
  • (bkz: kayaköy)
  • aslında henüz bilimin kanıtlayamadığı bir sebeptendir. yani? tüm o mekanda bulunmuş, gelmiş geçmiş herkesin, aslında t anında orada olma halindendir. sadece boyut farkı olduğundan gözle görülememekte.

    yani? bilim biraz ilerlesin, 150 yıl önce orada yaşanan bir kavgaya mesela tanık olabileceksiniz. e tabi vücut da bunu hissediyor, ama açıklayamıyor mantıklı bir şekilde. bu sebepten de korku oluşuyor.

    bir şey var, hissediyorsun, anlıyorsun, anlamlandıramıyorsun, ispatlıyamıyorsun. korkarsın tabi.