şükela:  tümü | bugün
  • birisi de benimdir.

    ne yapayım, kardeşim? sevemiyorum tatilleri. bana anlamsız geliyor. tüm gün evde pineklemenin ya da o mekan senin, bu mekan benim gezmenin nesi bu kadar güzel, anlayamıyorum. tamam bir iki gün güzel de... sonrası sıkıyor, be hacı!

    mesela bugün ikinci vizelerim bitti. 3 hafta boyunca yoğun bir şekilde ders çalıştım. sınavdan sonra dedim ki kendime, bugün ve yarın dinleneyim. fosur fosur uyudum, uyandım. arkadaşlarla dışarı çıktım. komiklikler, eğlenceler... beraber yemek de yedik. sonra eve dönünce film de izledim. şimdi boş boş oturuyorum. yapacağım her şeyi yaptım bir günde. yine sıkılmaya başladım.

    bazen "ya keşke yaz tatili hiç bitmeseydi." diyenlere gıptayla bakıyorum. yahu kardeşim, boş boş takılırken hiç yalnızlığınızı hatırlamıyor musunuz? hiç işsizlikten varoluşsal bunalıma girmiyor musunuz? nasıl hiçbir şey üretmeden günler boyu öylece yaşıyorsunuz? meşgalesizlikten, hiç ölüm düşüncesi sizi çıldırtmıyor mu?

    haftanın 7 günü iş olsa, gık demem. ama boş durmak bana yaramıyor. ileride emekli olsam bile, boş duramam herhalde. sıkıntıdan patlarım çünkü!*