şükela:  tümü | bugün
  • kuzuyu bile yerken insan oğlunun tavşanı yemesi çok normal. kuzu kadar sevimli hayvan mı var ?
    (bkz: kuzuların sessizliği)
  • prag'da yemiştim zorla önüme koymuşlardı. çok aromatik ve ağır, yenmiyo arkadaş. üstüne üstlük tavşan gibi sevimli bi yaratığı tadını sevmeye sevmeye yemek çok hain.
    (bkz: tavşan yahnisi)
  • yemedin ki nereden biliyorsun dedirtir. löp ettir, yağsız. çevirmesi ya da ızgarası makbuldür. minicik şirincik filan evet ama lezzetli kerata.
  • tavşan ile farenin çiftleşebildiği söyleniyor. google da aratınca tavşan ile yabani tavşan melezleri dışında bişey çıkmıyor ama insanın aklına bir kurt düştümü artık olmuyor. yani bi tipini düşünün tavşanın. kocaman bir fare gibi değilmi? hayatımda bir kere tavşan eti yedim. 20 sene oluyordur sanırsam. tek hatırlayabildiğim tavuk etini andırması lezzet olarak. ama bundan sonra aklıma fare gelmeden yiyebilirmiyim emin değilim.
  • 1980'lerde market ve büfelerde satılan sosislerde bolca yenmiş bir eti yemiş insandır
  • tavşan etinin nerede yenileceğini bilmediğim için bir türlü olamadığım insan.

    yoksa sadece avlanarak mı bu lezzeti tadabiliyoruz? yeşillendirin lütfen...
  • bozcaada'da çok güzel yapılan bir eti mideye indiren insandır. hayır hayvanlar arasından niye ayrım yapıyoruz anlamadım ki? ya toptan et yemeyi kesersin ya da kuzu, tavşan ayırt etmezsin.
  • bulgur pilavı üzerinde yemesi gereken insandır.
  • yemeyenler ağzının tadını bilmiyorlardır.

    (bkz: ağzının tadını bilsen burnunun bokunu yerdin)
  • küçükken babannemin bahçesinde ki benden korkmayan ve kendini sevdiren tek tavşanı kesip, tavuk diye bana yutturduğu zaman ilk ve son kez yemiştim. bir keresinde de besleyip civcivden tavukluğa yolculuğunda sıkı kanka olduğum evcil hayvancağzımı benden habersiz kesip, yedirmişti.. ah babanne ah..