şükela:  tümü | bugün
  • çok mu zor acaba tek bir sözü söylemek bir insanın yüzüne karşı, bilmiyorum ama yeri gelince öyle sözler söyleniyor ki hayatın ne kadar yalan ve sahte olduğunu anlıyor insan. mum ateşinin ne kadar masum olduğunu düşünüp elimizi yakmadan anlayamıyoruz onun aslında ne can yakıcı olduğunu. görünüşe aldanıyoruz bir portakal seçer gibi sanki..

    ben ne kara kaşa ne kara göze vuruldum, hayat ister yalanlarla gelsin bana ister hayellerle ama artık aynı yoldan ikinci kez yürülmez onu biliyorum. tek bir söz demiştim sanırım insana hayatı bu denli zindan edebilecek ya da insana bu hayatı yaşanılır kılacak... her ne olursa olsun arafatta kalır gibi insanın muallakta kalmasından daha kötü bir şeyi olamaz sanırım.

    hiçbir şey için geç değildir diyen birisi için artık her şey çok geçtir benim gözümde onun için. söylenmemiş bir söz, söylenmeyi bekleyen binlerce sözden farksızdır. neden insanlar ya erteler ya da hiç söylemezler o an söylemesi gereken şeyleri bilmiyorum. ben de aynı şeyi yapıyorumdur kim bilir ama insan kendi başına gelmeden bazı şeyleri öğrenemiyor ya işte çok acı bir şey o.

    hayata dair yeni yeni şeyler öğreniyorum. bunlardan bir yenisi de herkesi cevapsız bırakmak. istediğim kişi ile istediğim zaman, nerede ne zaman istersem, nasıl konuşmayı dilersem o şekilde konuşup söylenmesi gereken o bazı sözleri zamanı geldiğinden söylemeyerek kötü insan profili çizmeyi öğrenmekti. kendini unutuyor insan kimi zaman bir başkasının iyiliğini bir başkasını düşünürken ama düşünemiyor ki o insanın kendisi düşündüğü kadarının yarısı kadar bile beni düşünmediğini...

    yalnızlığa, başkasından duymadığım sözleri umut etmeden beklediğim için içilir. evet bu yüzden yalnızlık güzeldir.

    bir kadeh sessizlik doldurdum
    daldım gittim semaya
    güz geçti bahar geçti derken
    bir gün daha görsek ne ala
    dünya derdi sarmış dört yanımı
    yaşamayı öğrenemedim hala
    şimdi hayat ister çiçeklerle gelsin
    isterse vursun geçsin
    en bilindik yalanlarından
    bir yalan seçsin gelsin
    ben bu yolda tekrar yürümem
    artık buralardan geçemem
    ben bu yaştan sonra ne kara kaşa göze
    ne de selvi boya hiç gelemem
    her kadehte bir yıldız tuttum
    söndürdüm avuçlarımda
    koşarak kaçtım güya çocukluğumda
    büyümeyi öğrenemedim hala
    ben bu yolda tekrar yürümem
    artık buralardan geçemem
    ben bu yaştan sonra ne kara kaşa göze
    söverim gelmişine geçmişine..

    yazar da ne güzel yazmış.
    http://www.youtube.com/watch?v=mhld9pc3hnu
  • sözün bittiği yerdeyiz
    kullanıldığı yere göre anlamı değişen söz öbeği, hakikaten sözler bitiyor orada, bıçakla kesilmiş gibi, keskin ve acılı...
    sonra kala kalıyorsun!