şükela:  tümü | bugün
  • en harikasını yaptım. hiç kullanmadım.
  • niye yukledin niye siliyorsun gardasim derler adama.
  • ileride başka bir benzer yazılım ya da daha farklı bir teknoloji whatsapp'in yerini aldığında gerçekleştireceğimiz eylemdir.
  • sildikten sonra " hay bu whatsapp'ı silen kafamı eşşek arıları kovalasın ! " diye hayıflanmamızı sağlayacak eylem. bu uygulamadan daha güzel mesajlaşma imkanı veren, hayatı kolaya getiren başka bir uygulama çıkana kadar en iyisi kim ne derse desin whatsapp'tır.
  • tükenmişlik sendromudur
  • zihinsel yorgunluktan, kargaşadan, kavgalardan ve sorumluluk duygusundan biraz olsun kurtulmak isteyenlerin hayatlarının bir bölümünde ani bir kararla gerçekleştirdikleri eylem. bu insanlar bir süre sonra arkadaşlarının yoğun ısrarı üzerine veyahut gerçekten kendi istekleri doğrultusunda uygulamayı geri yüklerler. varsın insanlar bizi azıcık merak etsinler, değil mi? biz kafamızı dinledik ya.
  • sosyal medyadan, uzayıp duran chat muhabbetlerinden, her an her yerde dokunulabilir olmaktan, samimiyetsiz gruplara eklenmekten gelen iğrenmelerden sonra bir anda karar vererek; hesabımı da silerek yaptığım iş.

    işle ilgili de kullandığım iyi yönleri de olduğu için whatsapp kullanmadan ne kadar süre durabilirim bilmiyorum ama şu an inanılmaz bir rahatlama geldiğini ve bunun uzun sürmesini istediğimi söyleyebilirim.

    konuşmayla iki dakikada halledilecek meselelerin saatlerce yazışılmasından ayrıca yılmıştım.

    oh be. bir tek facebook kaldı. ona da rahmet okumam yakındır.

    edit: evet maalesef geri döndüm. olmadı. iş için de kullanıyor olmam yüzünden sürdüremedim. 2 günlük huzur, huzurdu benim için.
  • telefona gelen mesajlardan sıkılan, ulaşılabilir olmaktan sıkılan, bazı zamanlar gece uyumasına engel olan konuşmalardan sıkılan, bu sohbetlerin kendi yapacaklarına mani olduğunu düşünen insanın yaptığı eylemdir.

    an itibariyle whatsapp la vedalaşmış durumdayım, 2 haftadır sosyal medya kullanmıyorum, bu da zorlamaz pek.
  • uzun süredir iletişim kurma sıkıntısı yaşıyorum, akrabalarımdan kaçmama rağmen onların abidik gubidik gruplarına ekleniyorum, ayıp olur diye çıkamadığım tuhaf gruplar var, öyle biri kurmuş çıkamamışım, zaten sık sık yazanları bir senedir sessizde tutuyorum, niyeyse samimiyetim olmayan insanların mesajlarına cevap vermeyince tuhaf azarlar yiyorum, ayda yılda bir insan içine çıkmama rağmen whatsapp gibi bir zımbırtıda sosyal olmak bana iki yüzlülük gibi gelmeye başladı. ulan madem konuşmayı sevmiyorum diyorsun, whatsapp'ta işin ne, ne kendini boşuna sıkıyorsun, cevap belli, yapacağın iş belli dedim. iki gündür ne arayan var ne soran, o kadar rahatım ki kelimeler kifayetsiz.

    elimdeki telefon dahi sikindirikten bi şey, para bile vermedim, bi tek android ve kamerası güzel. güzel de değil aslında, iki ay öncesine kadar vga kameram vardı öyle diyeyim. şu an kullandığımın dslr gibi hissettirmesi normal. önemsemediğim bir şeyi önemsiyorum sanmışım meğer. yahut ne bileyim, herkesin whatsapp'ı olduğu için problemi whatsapp silerek ortadan kaldırabileceğimi düşünmedim. hayatımın içine ben istemeden girmiş gibi.

    götünü yırtacağına sil whatsapp'ı kurtul değil mi? basit. niye yapmadıysam allah allah.
  • whatsapp denen gardiyan'ı öldürmektir!