şükela:  tümü | bugün
  • içinde bulunan binaların birinin 3. katının balkonunda at gördüğüm mahalle.
    o atı o balkona nasıl çıkardıklarını hala düşünürüm.
  • hidrellez zamanı gidilmesi kesinlikle tasvip edılmeyen , polisin her daim giris veya cıkısında bekledıgı ve eger gece ıse sızı mutlaka ındırıp arayacagı , icerisinde hic bir enstruman calan insan goremıyecegınız , daracık yollarından gecerken tanıdık bir torbacının ismini vermeden (veya ustunuzde ne varsa) kesinlikle kurtulamıyacagınızı anlayacagınız , uyusturucu satıcısı veya alıcısı olmayanın kesınlıkle işi olmayacagı , icerisinde olurseniz annenizin kayıp aranıyor ilanlarına bakacagı ,kimisine ne kadar guvenliksiz hıssettırıyorsa kimisinede aynı orantıda guvenlı hissettıren , izmirin en meshur mahallesi...(bkz: istisnalar kaideyi bozmaz)
  • izmir'de belediye'nin bitmeyen yol yapım ve metro çalışmaları esnasında kestirmeden gidiyoruz hesabıyla 2 salak olarak yolumuzu kaybedip içine düştüğümüz izmir'in tam ortasındaki mahalle. arabayla mahalleden çıkıp ana caddeye vardığımız birkaç dakika seneler gibi geçmiş arabaya yusuf kardeşimizi üçüncü olarak almıştık.
  • kazara geçmek zorunda kaldığımda, bacak kadar çocukların yanıma yaklaşıp "ne lazım abi? cep telefonu var. deli gonca var, kubar var..." demeleri üzerine bir daha uğramamak üzere koşarak uzaklaştığım semt.
  • izmirin gettosu hemen her sakininin bir sabıka kaydı bulunur.yakınlarında sıkça gasp olayları yaşanır ama nedendir bilinmez burası bi türlü temizlenmez.
  • doğululara sırtını dönmüş batılılar misali duran yüksek apartmanların bittiği yerde başlayan mahalle.

    rahmetli pak bahadur’un yuvasının hemen ardındaki fuar kapısından sizi alan sokak dosdoğru, tenekeli’nin sınırlarını çizen bir sınır çizgisi gibi araya girmiş olan tren yoluna gider. çocuk yaşımda tren yolunu korkarak geçtiğimi, ancak orada yaşayan insanları tanıyınca korkulacak hiçbir şey olmadığını anladığımı hatırlarım.

    ayı oynatan adamlar ( kalmadı tabi artık ), at arabasıyla vahşi batı tadı yaratan kağıt toplayıcıları, coşkuyla oyun oynayan çocuklar. eski ( şimdi otopark oldu ) tuğla fabrikasının dev bacası.

    kısacası çocukluğumun en güzel arka planını oluşturan mekan.
  • izmir'de gece-gündüz yaşayan ve hareket halinde olan ender mahallelerden.
    mahallenin kendi mini çarşısında 24 saat çorba, söğüş ve çeşitli yiyecekler, tekel ürünleri ve sabahçı kahvesi mevcuttur.
    hemen arka sırada bulunan sokaklarda da çok uygun fiyata arabanıza set yaptırma, bilumum kafa yapıcı malzemelerin temini; ki buna kırmızı reçeteli haplar da dahildir*, güzel roman kızları, yolun ortasında göz göze geldiğin anda "bişey lazım mı abi" demek için bekleyen yeniyetme gençleri ve ara sıra süslenmiş bazen de sütçü beygiri kılıklı olan atlarının bolluğu ile izmir'in göbeğinde gerçek bir cümbüştür.

    tabi bu anlattığım kısımlar haricinde 10 yaşında bir çocuğun durduk yere kafasını kızdırıp başınıza iş almanız da işten bile değildir.
    yine de bir kere gidip de kahvesinde çay içince kolay kolay sıkıntı yaşamazsınız.
  • türkiye'nin en kendine özgü mahallelerinden birisidir. ötesi yoktur sanırım.

    https://www.facebook.com/…367530822.&type=3&theater
  • öğrencilik yıllarımda alışveriş münasebetiyle bir kaç defa yolumun düştüğü mahalle. apaçileri ile ünlüdür, ama bilen bilir biz ki diyarbekir ali paşa, kore mah vb yerlerde çok takıldığımız için bize paris'te geziyormuş gibi gelirdi tenekeli mahallesi.