şükela:  tümü | bugün
  • onlarca yazılır ama ben bunu yazıp kaçmak istiyorum.

    "kayalar kesti ayaklarımı yine de bir şey hissetmek çok güzel hâlâ bu dalgakıranda tek başıma bu vücutla fırlatıldım bu dünyaya. aşk da basit pişmanlık da. hayat hoyrat bu zamanda."

    gece gece zaten kırgınım ya.
  • “çok mu ayıp, hala mutluluk istemek? neyse zaten hiç halim yok.”

    teoman beni her yaşımda bir noktadan yakalamayı başardı. gerçek sanatçı olmak böyle bir şey sanırım, bireye her yaşında, her duygusunda, her anında eşlik edebilecek eserler yaratan biri olabilmek.

    her sözüyle beni bir yerden yakalamayı başarmış teoman ‘ın şarkılarında; 23 yaşındaki beni en etkileyen sözü bu sanırım. tabi ki bunun cevabının “saçmalama ayten! elbette ki ayıp değil, tonlarca, kahkahalarca mutluluk senin hakkın.” olduğunu biliyorum.

    ama bazı ruh hallerinin üzerine bazı şarkı sözleri tam oturuyor.

    neyse zaten benim adım ayten değil. mutluluk istemek ise hiç ayıp değil.
  • kendi mezarına selam durup, boşver mi diyorsun kanasın.

    (bkz: kelimeler)
  • elinde kartpostallar, üstünde
    kan çiçekleri vardı sanki teninde.

    (bkz: seninim son kez)
  • ben kesilene kadar yüzdüm ama görünmeyince karan, bıraktım kendimi, battım bir taş gibi*
  • belki benim kağıt param,
    bir şekilde, döne dolaşa
    senin cebine girmiştir.

    -aslında bülent.ortaçgil şarkısı ama sonradan teoman ortak da söylediler.
  • "aksin bacaklarindan oluk oluk, milyonlarca dogmayacak cocuklarim"
  • bide okumak için gelenler var; selam olsun.
  • o her günü yeni bir umutla
    bekler gibi görünür
    yarına inanmaz, beni avuturdu.
    onun her anı heyecan dolu
    beni üzdüğü zamanlarda bile
    yokluğunu hissetmek beni korkuturdu.
    "o"
  • bir bar taburesi üstünde babamın öldüğü yaştayım... senelerdir çok az bir süre kalan bu yılı bir bar taburesi üstünde hayal ettim.
hesabın var mı? giriş yap