1. yalın benzetme de denir.
    - kim bu "cennet vatanın" uğruna olmaz ki feda?
  2. kehribar taşından yapılmış, çevirirken tatlı tatlı tıkırdayan, yumuşak püsküllü, güzelim tesbihlere denir.

    bir adamın bir çekmece tesbihi arasından en sevdiği de yine bu isimle anılır.
    -hanım koş mevlüt başladı benim tesbih-i beliğ'i getir.
  3. benzetmeyle yapilmis tum tamlamalar (genelde takisiz isim tamlamasi olur bunlar, gramerde rakip tanimam evet) bu sinifa girer. en cok kullanilan durum lakaplardir. mesela inek saban dedigimizde sabani bir sebepten oturu inege benzettigimiz icin ama benzetme bicimini ve benzetme edatini kullanmadigimiz icin tesbih-i belig yapmis oluruz. kendisi boyle siir gibi olan bir soz sanatinin makus talihi inek sabanla kesismistir. buna da halk arasinda ironi derler.