şükela:  tümü | bugün
  • philip roth'un kepesh üçlemesi'nin ilki. otuzlu yaşlarının başındaki edebiyat profesörü david kepesh, bir akşam aniden devasa bir kadın memesine dönüşür ve uyandığında kendisini bir hastane odasında bulur. haliyle olaylar gelişir.
  • roman rilke'nin şiiri ile bitiyor ancak neden hayatımı değiştirmem gerektiğini anlayamıyorum. bizzat kepesh, şiirin anlamının zannedildiği kadar yüce hislerden kaynaklanmadığına işaret ediyor ama ona inanmak zorunda değiliz. zira kepesh'in kendisi bir çeşit özel entelektüel sığlık ile yaşıyor, varoluşunu bu sığlık ile çevrelenmiş halde buluyor ve zannederim hikayenin sonunda kendi hezeyanlarından uyanmayı başarıyor. bu bağlamda herkesi gören gövde; hem insanın kendi gövdesi, bedeni ve onun fiziksel gerçekliği ile aciliyet taşıyan ihtiyaçları hem de tüm bu insan gövdelerini barındıran, sarıcı, kapsayıcı ve hükmedici gerçek dünya oluyor. yine bu bağlamda; kepesh'in vardığı, hakikat taşıyan ama tümüyle aydınlanmamış, aydınlatılmamış keşfin en azından ufuktaki varlığına ikna oluyorum.
  • meme hastalıkları ve tedavisini konu edinmiş, elsevier kaynaklı dergi *.
  • philip roth'un, sanırım kafka'yı parodilediği kitabı.
    başkarakter, böcek yerine devcileyin bir memeye dönüşmekte. ergenliğimizden bu yana hazla baktığımız bir uzva dönüşüp, başkalarının hedonist isteklerine maruz kalmak, rüyadan öte kabus gibi.